الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۷۰۱

محمد بن يحيي عن محمد بن الحسين عن محمد بن اسماعيل بن بزيع عن صالح بن عقبه عن عبد الله بن محمد الجعفي عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۸۳ از امام باقر (ع) فرمود: به راستی که به مؤمن حاجتی از طرف برادرش مراجعه‏ می‏شود و نزد او نیست و بدان همّت می‏گمارد و دل می‏بندد و خدا تبارک و تعالی به همان همّت و دلبستگی بدان، او را به بهشت می‏برد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۸۱ امام باقر علیه السّلام فرمود: همانا مؤمن حاجتی از برادرش باو مراجعه می‏شود که نمیتواند انجام دهد، ولی بدان همت میگمارد و دل میبندد، خدای تبارک و تعالی او را بسبب همتش ببهشت وارد میکند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۹۵ محمد بن یحیی، از محمد بن حسین، از محمد بن اسماعیل بن بزیع، از صالح بن عقبه، از عبداللَّه بن محمد جعفی، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «به درستی که بر مؤمن حاجتی از برای برادر مؤمنش وارد می‏شود و در نزد او چاره‏ای نیست و نمی‏تواند که آن را روا کند، لیکن دلش قصد آن می‏کند و می‏خواهد که اگر بتواند آن را روا کند؛ پس خدای- تبارک و تعالی- او را داخل بهشت می‏گرداند به سبب آن قصدی که کرده است».