حدیث امام جواد (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ السَّعْيِ فِي حَاجَةِ الْمُؤْمِن
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جواد عليه السلام
سند
عنه عن احمد بن محمد عن معمر بن خلاد قال سمعت ابا الحسن ع يقول :
إِنَّ لِلَّهِ عِبَاداً فِي اَلْأَرْضِ يَسْعَوْنَ فِي حَوَائِجِ اَلنَّاسِ هُمُ اَلْآمِنُونَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ مَنْ أَدْخَلَ عَلَى مُؤْمِنٍ سُرُوراً فَرَّحَ اَللَّهُ قَلْبَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۸۵
از معمر بن خلاد، گوید: شنیدم أبو الحسن (ع) میفرمود: به راستی برای خدا بندههائی است در زمین که میکوشند در حوائج مردم، ایشانند که روز قیامت آسودهاند، و هر که وسیله شادی مؤمنی را فراهم سازد، خدا دلش را در روز قیامت شاد کند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۸۲
حضرت ابو الحسن علیه السلام میفرمود: همانا از برای خدا در زمین بندگانی است که برای حوائج مردم کوشش میکنند، اینها روز قیامت در امانند، و هر که بمؤمنی شادی رساند، خدا روز قیامت دلش را شاد سازد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۹۷
از او، از احمد بن محمد، از معمّر بن خلّاد روایت است که گفت: شنیدم از امام موسیکاظم علیه السلام که میفرمود: «به درستی که خدا را بندگانی چندند در زمین که در حوائج مردم سعی میکنند و ایشانند که در روز قیامت ایمنند. و هر که شادی را بر مؤمنی داخل کند، خدا در روز قیامت دل او را شاد گرداند».