الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۷۰۴

عنه عن احمد عن عثمان بن عيسي عن رجل عن ابي عبيده الحذا قال قال ابو جعفر ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۸۵ از ابی عبیده حذاء، گوید: امام صادق (ع) فرمود: هر که در انجام حاجت برادر مسلمانش راه رود، خدا به وسیله‏ هفتاد و پنج هزار فرشته بر او سایه افکند و گامی بر ندارد جز این که خدا برایش حسنه‏ای نویسد و گناهی بدان از وی بریزد و درجه‏ای بدان برایش بالا برد و چون از حاجت او فارغ شود، خدا عز و جل برای او مزد کسی که حجّ و عمره کرده بنویسد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۸۲ امام باقر علیه السّلام فرمود: هر کس در راه حاجت برادر مسلمانش گام بردارد، خدا او را در زیر سایه ۷۵ هزار فرشته قرار دهد و هر گامی بردارد، خدا برایش یک حسنه نویسد و گناهی از او بزداید و درجه‏ئی بالا برد، و چون او از برآوردن حاجت برادرش فارغ شود، خدای عز و جل بدان جهت برایش پاداش حج و عمره‏گزار نویسد. __________________________________________________ (۱) از این جمله پیداست که جمله اخیر روایت در نظر یکی از روات مظنون بوده و فرمایش امام را بطور قطع و یقین در خاطر سپرده بوده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۴۹۷ از او، از احمد، از عثمان بن عیسی، از عبیده حذّاء روایت است که گفت: امام محمد باقر علیه السلام فرمود که: «هر که در حاجت برادر مسلمان خویش راه رود، خدا او را در سایه هفتاد و پنج هزار فرشته قرار دهد. و گامی برندارد، مگر آنکه خدا ثوابی از برایش بنویسد، و به واسطه آن گناهی از او فرو ریزد، و به جهت آن درجه از برایش بلند شود. و چون از حاجتش فارغ شود، خدای عز و جل بنویسد از برای او به واسطه آن حاجت، مزد کسی که حج کرده و آنکه عمره‏ای به جا آورده»