حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مَنْ کَسَا مُؤْمِنا
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن عمر بن عبد العزيز عن جميل بن دراج عن ابي عبد الله ع قال :
مَنْ كَسَا أَخَاهُ كِسْوَةَ شِتَاءٍ أَوْ صَيْفٍ كَانَ حَقّاً عَلَى اَللَّهِ أَنْ يَكْسُوَهُ مِنْ ثِيَابِ اَلْجَنَّةِ وَ أَنْ يُهَوِّنَ عَلَيْهِ سَكَرَاتِ اَلْمَوْتِ وَ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَيْهِ فِي قَبْرِهِ وَ أَنْ يَلْقَى اَلْمَلاَئِكَةَ إِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ بِالْبُشْرَى وَ هُوَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي كِتَابِهِ وَ تَتَلَقََّاهُمُ اَلْمَلاََئِكَةُ هََذََا يَوْمُكُمُ اَلَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۰۷
از امام صادق (ع) فرمود: هر که به برادر مؤمن خود جامهای برای زمستان یا تابستان بپوشاند، بر خدا سزا است که به او از جامههای بهشت بپوشاند، و سختی جانکندن را آسان کند و گورش را گشاد کند و چون از گور بر آید فرشتهها را با دریافت مژده، ملاقات کند و این است معنی قول خدا عز و جل در قرآنش (۱۰۳ سوره انبیاء): «و برخورند بدانها فرشتگان که این است روز شما آن روزی که به شما وعده داده میشد».
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۹۲
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که لباسی زمستانی یا تابستانی ببرادرش بپوشاند، سزاوار است بر خدا که او را از جامههای بهشتی پوشاند، و سختیهای مردن را بر او آسان کند و در قبرش بر او گشایش دهد، و چون از قبر درآید فرشتگان با مژدگانی از او ملاقات کنند، این است قول خدای عز و جل در کتابش: «و فرشتگان به پیشواز آنها روند که امروز است آن روزی که بشما وعده داده شده، ۱۰۳ سوره ۲۱».
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۱۳
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از عمر بن عبدالعزیز، از جمیل بن درّاج، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هر که برادر خویش را بپوشاند به جامهای که در زمستان یا تابستان میپوشند، بر خدا سزاوار و لازم است که او را از جامههای بهشت بپوشاند، و سختیهای مرگ را بر او آسان گرداند، و بر او در قبرش وسعت دهد و گشاده گرداند، و فرشتگان را به استقبال او فرستد، یا به استقبال آیند با بشارت، چون از قبرش بیرون آید. و این است معنی قول خدای عز و جل که در کتاب خویش میفرماید: «وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ هذا یَوْمُکُمُ الَّذِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ» «۱»؛ یعنی: «و پیشباز آیند و پیشاستقبال نمایند آن بهشتیان را فرشتگان در وقت بیرون آمدن از قبور، و ایشان را تهنیت میگویند و میگویند که این روز، روز شما است که در دنیا پیوسته وعده داده میشدید» (یعنی روز ثواب و کرامت شما است و رسیدن به مطالب خویش).
__________________________________________________
(۱). انبیا، ۱۰۳.