حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابٌ فِي إِلْطَافِ الْمُؤْمِنِ وَ إِکْرَامِه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن علي بن الحكم عن الحسين بن هاشم عن سعدان بن مسلم عن ابي عبد الله ع قال :
مَنْ أَخَذَ مِنْ وَجْهِ أَخِيهِ اَلْمُؤْمِنِ قَذَاةً كَتَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَ مَنْ تَبَسَّمَ فِي وَجْهِ أَخِيهِ كَانَتْ لَهُ حَسَنَةٌ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۱۱
از امام صادق (ع) فرمود: هر که از چهره برادر مؤمنش خار و خاشاکی برگیرد، خدا برای او ده حسنه نویسد. و هر که در روی برادرش لبخند زند، برای او یک حسنه باشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۹۳
امام صادق علیه السّلام فرمود: هر که خاشاکی از چهره برادر مؤمنش برگیرد، خدای عز و جل برایش ده حسنه نویسد، و هر که بچهره برادرش تبسم کند یک حسنه برای او است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۱۷
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از علی بن حکم، از حسین بن هاشم، از سعدان بن مسلم، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هر که از روی برادر مؤمن خویش پارهای کاه یا خاک یا گل یا چرک و امثال آن را فرا گیرد، خدای عز و جل ده حسنه از برایش بنویسد. و هر که در روی برادرش تبسّم کند، او را یک حسنه باشد».