الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۷۷۵

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن عبد الحميد بن ابي العلا عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۳۳ امام صادق (ع) فرمود: راستی که خدا عز و جل چون خیر بنده‏ای خواهد، در دلش نقطه نوری افکند و به وسیله آن گوش و دلش پرتو گیرد و نسبت بدان چه در دست شما است، از شما حریص‏تر باشد و چون برای بنده‏ای بد خواهد در دلش نقطه سیاهی بادید آورد و گوش و دلش از آن تار گردد، سپس این آیه را تلاوت فرمود (۱۲۵ سوره انعام): «هر که را خدا خواهد هدایت کند سینه او را برای مسلمانی بگشاید و هر که را خواهد گمراه سازد او را تنگدل و آشفته خاطر کند تا آنجا که گویا می‏خواهد به آسمان بالا رود (یعنی تکلیف او به اسلام در نظرش مانند تکلیف به بالا رفتن آسمان جلوه کند و از آن گریزان و ناتوان باشد». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۰۳ امام صادق علیه السّلام فرمود، همانا خدای عز و جل هر گاه خیر بنده‏ئی را خواهد، نقطه‏ئی‏ از نور در دلش زند که گوش و دلش را از آن روشن کند، تا آنجا که بر آنچه در دست شماست (امر ولایت) از خود شما حریص‏تر گردد، و چون برای بنده‏ئی بدخواهد، نقطه سیاهی در دلش زند که گوش و دلش از آن تاریک شود، سپس این آیه را تلاوت فرمود: «کسی که خدا هدایتش را خواهد، سینه‏اش را برای اسلام باز کند: و کسی که خدا ضلالتش را خواهد، سینه‏اش را تنگ و سخت کند که گوئی بآسمان بالا میرود ۱۲۵ سوره ۶». محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۳۵ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر، از عبدالحمید بن ابی‏العلاء، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «چون خدای عز و جل خیر و خوبی را نسبت به بنده‏ای اراده فرماید، در دلش نقطه و نشانه‏ای را از نور پدید آورد که گوش و دلش به جهت آن روشن شود، تا آنکه به حدّی رسد که حریص‏تر گردد از شما بر آن‏چه در دست‏های شما است. و چون بدی را نسبت به بنده‏ای اراده نماید، در دلش نقطه و نشانه سیاهی را پدید آورد که به جهت آن گوش و دلش تاریک گردد». و بعد از آن این آیه را تلاوت فرمود که: «فَمَنْ یُرِدِ اللَّهُ أَنْ یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ وَ مَنْ یُرِدْ أَنْ یُضِلَّهُ یَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَیِّقاً حَرَجاً کَأَنَّما یَصَّعَّدُ فِی السَّماءِ» «۱» و ترجمه آن در باب مذکور در نظیر این حدیث بیان شد. __________________________________________________ (۱). أنعام، ۱۲۵.