→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۷۸۴

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ سَلَامَةِ الدِّين‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابن فضال عن يونس بن يعقوب عن بعض اصحابه قال :

كَانَ رَجُلٌ يَدْخُلُ عَلَى‏ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ مِنْ أَصْحَابِهِ فَغَبَرَ زَمَاناً لاَ يَحُجُ‏ فَدَخَلَ عَلَيْهِ بَعْضُ مَعَارِفِهِ فَقَالَ‏ لَهُ‏ فُلاَنٌ مَا فَعَلَ قَالَ‏ فَجَعَلَ‏ يُضَجِّعُ اَلْكَلاَمَ يَظُنُ‏ أَنَّهُ إِنَّمَا يَعْنِي‏ اَلْمَيْسَرَةَ وَ اَلدُّنْيَا فَقَالَ‏ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ كَيْفَ دِينُهُ فَقَالَ كَمَا تُحِبُّ فَقَالَ هُوَ وَ اَللَّهِ اَلْغِنَى‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۳۹ مردی از اصحاب امام صادق ع (هر سال) خدمت آن حضرت می‏رسید و دیر زمانی گذشت که به حجّ نرفت (و خدمت امام نرسید) و یکی از آشنایان او خدمت آن حضرت رفت و امام به او فرمود: فلانی چه کار می‏کند؟ (راوی) گوید: در پاسخ سخن را پیچده و شکسته ادا کرد و به گمانش که مقصود امام وضع دارائی و مالی او است، امام صادق (ع) فرمود: دین او چگونه است؟ در پاسخ گفت: چنانچه شما دوست دارید، فرمود: به خدا که او توانگر و بی‏نیاز است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۰۷ مردی از اصحاب امام صادق علیه السلام همواره خدمتش میرسید، مدتی گذشت که حج نگذاشت (و خدمت امام نرسید) یکی از آشنایانش خدمت امام آمد، امام باو فرمود: فلانی چه میکند؟ راوی گوید: او سخن را در لفافه بیان کرد و گمان نمود منظور حضرت دارائی و مال دنیاست. امام صادق علیه السلام فرمود: دینش چگونه است؟ گفت: چنان که شما دوست داری، فرمود: بخدا که او غنی است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۳۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابن‏فضّال، از یونس بن یعقوب، از بعضی از اصحاب خویش که گفت: مردی بود از اصحاب امام جعفر صادق علیه السلام که پیوسته بر آن حضرت داخل می‏شد و شرف ملازمت و سعادت خدمت آن حضرت را در می‏یافت. پس مدّتی مکث کرد که به حج نمی‏رفت. بعضی از آشنایان او بر حضرت داخل شد، فرمود که: «فلانی چه کرد و امرش چه وضع شد؟» راوی می‏گوید که: آن مرد شروع کرد که سخن را ناتمام ادا می‏کرد و تمجمج می‏نمود (و آهسته‏آهسته جواب مجمل می‏داد) چرا که، گمان می‏نمود که مقصود آن حضرت احوال گرفتن از توانگری و دنیای آن مرد است با آنکه او فقیر و بی‏چیز شده بود. حضرت چون چنین دید، فرمود که: «دینش چگونه است؟» عرض کرد: چنان است که تو می‏خواهی و دوست می‏داری. فرمود: «به خدا سوگند که بی‏نیازی همین است».

راویان