حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ التَّقِيَّة
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي عن ابيه عن ابن ابي عمير عن جميل عن محمد بن مروان قال قال لي ابو عبد الله ع :
مَا مُنِعَ مِيثَمٌ رَحِمَهُ اَللَّهُ مِنَ اَلتَّقِيَّةِ فَوَ اَللَّهِ لَقَدْ عَلِمَ أَنَّ هَذِهِ اَلْآيَةَ نَزَلَتْ فِي عَمَّارٍ وَ أَصْحَابِهِ إِلاََّ مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمََانِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۴۹
از محمد بن مروان، گوید: امام صادق (ع) به من فرمود: چه چیزی میثم رحمه اللَّه را بازداشت از تقیّه (میثم ره از تقیّه نبود خ ل) به خدا سوگند که او میدانستد این آیه در باره عمّار و اصحابش نازل شده (۱۰۶ سوره نحل): «جز کسی که در فشار است و دلش مطمئن است به ایمان».
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۱۲
امام صادق علیه السّلام فرمود: پدرم میفرمود: چه چیز بهتر از تقیه چشم مرا روشن میکند؟
تقیه سپر مؤمن است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۴۷
علی، از پدرش، از ابنابیعمیر، از جمیل، از محمد بن مروان روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام به من فرمود که: «چه چیز میثم را از تقیّه منع کرد؟ پس به خدا سوگند که میدانست که این آیه در قصّه عمّار و یارانش فرود آمد. «إِلَّا مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ». «۱»
__________________________________________________
(۱). نحل، ۱۰۶. مگر کسی که اجبار شود، در حالی که دلش آرمیده به ایمان است.