حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ التَّقِيَّة
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن صفوان عن شعيب الحداد عن محمد بن مسلم عن ابي جعفر ع قال :
إِنَّمَا جُعِلَتِ اَلتَّقِيَّةُ لِيُحْقَنَ بِهَا اَلدَّمُ فَإِذَا بَلَغَ اَلدَّمَ فَلَيْسَ تَقِيَّةٌ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۴۹
از امام باقر (ع) که فرمود: همانا تقیّه برای این مقرر شده که خون و جان با آن نگهداری شود و اگر تقیّه به خون ریزی کشد، دیگر تقیّهای نیست (و در ریختن خونِ دیگران تقیّه روا نیست).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۱۲
امام باقر علیه السّلام فرمود: تقیه تنها برای جلوگیری از خونریزی وضع شده، پس هر گاه بخونریزی رسد تقیه نباشد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۴۹
ابوعلی اشعری، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان، از شعیب حدّاد، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «تقیّه قرار داده نشد، مگر از برای آنکه خون محفوظ باشد و از ریختن باز داشته شود. پس چون کار به خون رسد، تقیّه نیست».