الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۱

عده من اصحابنا عن احمد بن ابي عبد الله عن الحسن بن محبوب عن عمار بن ابي الاحوص عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۳۹ از امام صادق (ع) که فرمود: به راستی خدا عز و جل ایمان را بر هفت سهم نهاده است: بر نیکی و راستگوئی و یقین و رضا و وفاء و دانش و بردباری، سپس آن را میان مردم پخش کرده، هر که را همه این هفت سهم داده پس او کامل است و حامل ایمان و به برخی مردم یک سهم داده و به برخی دو سهم و به بعضی سه سهم تا برسند به هفت سهم، سپس فرمود: به آنکه یک سهم دارد، دو سهم تحمیل نکنید و نه بر آنکه دو سهم دارد سه سهم، تا آنان را سنگین بار و وامانده کنید سپس همچنین فرمود تا رسیدند به هفت سهم‏ مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۷۰ امام صادق علیه السّلام فرمود: خدای عز و جل ایمان را هفت سهم کرد: ۱- نیکوکاری ۲- راستگوئی ۳- یقین. ۴- رضا. ۵- وفاء. ۶- علم. ۷- بردباری. سپس آن را میان مردم تقسیم فرمود، بهر کس هفت سهم داد، او کامل است و بردارنده ایمان، و ببرخی از مردم فقط یکسهم داد و ببعضی دو سهم و بدسته‏ئی سه سهم تا بهفت سهم قسمت کرد، سپس فرمود بکسی که یک سهم ایمان دارد باندازه دو سهم تحمیل نکنید و نه بکسی که دو سهم دارد باندازه سه سهم که سنگین بارشان خواهید کرد، آنگاه فرمود: همچنین تا بهفت سهم برسند (یعنی بر سه سهمی باندازه چهار سهم تحمیل نکنید و بر چهار سهمی باندازه پنج سهم و بر او باندازه شش سهم و بر او باندازه هفت سهم). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۳۷ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن ابی‏عبداللَّه، از حسن بن محبوب، از عمّاد بن ابی‏الاحرص، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده‏اند که فرمود: «خدای عز و جل ایمان را بر هفت بهره وضع فرموده؛ یعنی بر نیکی و راستگویی و یقین و رضا و وفا و علم و حلم. بعد از آن، اینها را در میان مردم قسمت نمود؛ پس هر که این هفت بهره را در او قرار داد، کامل و تمام است که متحمل بارهای گران می‏شود. و از برای بعضی ازمردمان یک بهره را تقسیم نمود، و از برای بعضی دو بهره، و از برای بعضی سه بهره، تا آنکه به هفت بهره برسند». بعد از آن فرمود: «دو بهره را بر صاحب یک بهره بار مکنید، و نه سه بهره را بر صاحب دو بهره، که بار ایشان را سنگین کنید و تاب برداشتن آن را نداشته باشند». و فرمود: همچنین تا به هفت بهره منتهی شود؛ یعنی صاحب سه بهره را چهار، و صاحب چهار را پنج، و صاحب پنج را شش، و صاحب شش را هفت بهره بار مکنید.