الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۱۵

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابيه عن عبد الله بن يحيي عن حريز عن معلي بن خنيس قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۵۹ از معلّی بن خنیس، گوید: امام صادق (ع) فرمود: ای معلّی، امر ما را نهان دار و فاش مکن، زیرا هر که ما را نهان داشت و فاش نکرد، خدایش در دنیا عزیز دارد و آن را در آخرت نوری میان دو چشم او سازد تا او را به بهشت کشاند. ای معلّی، هر که کار ما را فاش کند و آن را نهان ندارد، خدا بدین وسیله او را در دنیا خوار کند و نور ایمان را از میان دو دیده او در آخرت بر کند و آن را تاریکی سازد تا به دوزخش اندازد. ای معلّی، راستی که تقیّه از دین من است و از دین پدرانم، دین ندارد هر که تقیّه ندارد. ای معلّی، خدا دوست دارد در نهان عبادت شود چنانچه دوست دارد در عیان عبادت شود. ای معلّی، آنکه امر ما را فاش کند، چون کسی باشد که منکر آن است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۱۷ معلی بن خنیس گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: ای معلی امر ما را نهان دار و فاش مساز، زیرا کسی که امر ما را نهان دارد و فاش نسازد، خدا او را بجهت آن در دنیا عزیز کند و آن را در آخرت نور میان دو چشمش قرار دهد که بسوی بهشتش کشد، ای معلی هر که امر ما را فاش سازد و پوشیده ندارد خدا بسبب آن در دنیا ذلیلش کند و نور را از میان چشمانش در آخرت بگیرد و آن را تاریکی قرار دهد که بسوی دوزخش کشاند، ای معلی همانا تقیه از دین من و دین پدران منست و کسی که تقیه ندارد، دین ندارد، ای معلی همانا خدا دوست دارد در پنهانی عبادت شود چنان که دوست دارد در آشکار عبادت شود، ای معلی فاش سازنده امر ما مانند انکارکننده آنست. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۵۷ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از عبداللَّه بن یحیی، از حریز، از معلّی بن خنیس که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «ای معلّی! امر ما را کتمان کن و آن را آشکار مکن؛ زیرا که هر که امر ما را کتمان کند و آن را آشکار نکند، خدا او را در دنیا به آن عزیز گرداند، و در آخرت آن را نوری گرداند در میان دو چشمش که او را بکشاند به سوی بهشت. ای معلّی! هر که امر ما را آشکار کند و آن را پوشیده ندارد، خدا در دنیا او را به آن خوار و بی‏مقدار گرداند، و در آخرت نور را از میان دو چشمش بر کند و آن را ظلمتی گرداند که او را بکشاند به سوی آتش دوزخ. ای معلّی! به درستی که تقیّه از دین من و دین پدران من است. و هر که تقیّه ندارد دین ندارد. ای معلّی! به درستی که خدای عز و جل دوست می‏دارد که در نهانی پرستیده شود، چنان که دوست می‏دارد که در آشکار پرستیده شود. ای معلّی! به درستی که آن که امر ما را آشکار کند، چون کسی است که آن را انکار کند».