الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۱۷

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن احمد بن محمد بن ابي نصر قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۶۳ از احمد بن محمد بن ابی نصر، گوید: از امام رضا (ع) مسأله‏ای پرسیدم، پاسخ نداد و خودداری کرد و سپس فرمود: اگر هر چه بخواهید به شما بگوئیم، برای شما بدتر باشد و گردن صاحب الامر را بگیرند. امام باقر (ع) فرمود: ولایت خدا است که آن را رازی به جبرئیل سپرده و جبرئیل رازی به محمد (ص) سپرده و محمد (ص) رازی به علی (ع) سپرده و علی رازی به هر که خدا خواسته سپرده، سپس شما آن را فاش می‏کنید، کیست که سخنی را بشنود و آن را نگهدارد؟ امام باقر (ع) فرموده است: در حکمت آل داود است که شایسته است برای مسلمان که خود دار باشد و به کار خود اندر شود و مردم زمان خود را بشناسد، از خدا بپرهیزید و حدیث ما را فاش نکنید، پس اگر نبود که خدا از اولیاء خود دفاع می‏کند و برای دوستانش از دشمنانش انتقام می‏کشد (رشته امامت گسسته می‏شد) آیا ندیدی که خدا با خاندان (برمک) چه کرد؟ و خدا چه انتقامی برای امام کاظم (ع) گرفت و محققاً بنی اشعث در خطر بزرگی بودند و خدا به واسطه دوستی آنها با امام کاظم (ع) خطر را از آنها دفع کرد؟ شما در عراق به چشمِ خود کردار این فرعون‏ها را می‏بینید و ملاحظه می‏کنید خدا چه مهلتی به آنها داده؟ بر شما باد به تقوی از برای خدا، مبادا دنیا شما را بفریبد و گول نخورید به وضع کسانی که خداوند به آنها مهلتی داده، پس گویا کار حکومت به دست شما افتاده است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۱۸ محمد بن ابی نصر گوید: از امام رضا علیه السّلام مسأله‏ای پرسیدم، حضرت خود داری کرد و جواب نفرمود: سپس فرمود: اگر هر چه را میخواهید، بشما بگوئیم و عطا کنیم، موجب شر شما باشد و گردن صاحب الامر را بگیرند، امام باقر علیه السّلام فرموده است: امر ولایت (حکومت و خلافت خدائی) را خدا بجبرئیل بر از سپرد، و جبرئیل بمحمد صلی اللَّه علیه و آله براز سپرد و محمد صلی اللَّه علیه و آله بعلی علیه السّلام و علی بهر که خدا خواست، سپس شما آن را فاش میسازید، کیست آنکه سخنی را که شنیده نگهدارد؟ امام باقر علیه السّلام فرمود: در حکمت آل داود است که: مسلمان را سزاوار است که مالک خود باشد و بکار خود رو آورد و مردم زمانش را بشناسد، از خدا پروا کنید و حدیث ما را فاش مسازید، اگر خدا از دوستان خود دفاع نمیکرد و انتقام آنها را از دشمنانش نمیگرفت (شما با فاش ساختن اسرار و ترک تقیه مذهب تشیع را نابود ساخته بودید). مگر ندیدی خدا با آل برمک چه کرد؟ و چگونه انتقام موسی بن جعفر علیه السّلام را گرفت، و طایفه بنی اشعث را هم خطر بزرگی تهدید میکرد ولی خدا بواسطه دوستی آنها نسبت بامام کاظم علیه السّلام خطر را از آنها برداشت، شما در عراقید و رفتار این فرعونیان (بنی عباس و عمالشان) را می‏بینید که خدا چه مهلتی بآنها داده (پس خدا گاهی از ظالم انتقام میگیرد و گاهی برای اتمام حجت مهلتش میدهد، شما در هر دو حالت خویشتن دار و راز نگهدار باشید). تقوای خدا را پیشه کنید و [زندگی‏] دنیا شما را فریب ندهد، وضع کسانی که مهلت یافته‏اند شما را گول نزد، مثل اینکه حکومت بدست شما افتاده (این جمله بشارتی است بظهور امام قائم علیه السلام و قطعی بودن آن- مجلسی ره). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۵۷ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از احمد بن محمد بن ابی‏نصر روایت کرده است که گفت: ابوالحسن، حضرت امام رضا علیه السلام، را از مسئله‏ای سؤال کردم و حضرت از جواب آن ابا و امتناع فرمود. بعد از آن فرمود که: «اگر هر چه خواسته باشید به شما عطا کنیم، از برای شما بد باشد و گردن صاحب این امر را بیشتر خواهد گرفت. حضرت باقر علیه السلام فرمود که: خدا ولایت خود را پنهان به جبرئیل رسانید و جبرئیل علیه السلام آن را پنهان به محمد صلی الله علیه و آله رسانید و محمد صلی الله علیه و آله آن را پنهان به علی علیه السلام رسانید و علی علیه السلام آن را پنهان به کسی که خدا خواست رسانید. بعد از آن شما آن را فاش و آشکار می‏کنید. کیست آن که یک حرف را که شنیده نگاه‏ داشته باشد؟ حضرت باقر علیه السلام فرمود که: در حکمت آل‏داود است که سزاوار است مسلمان را که مالک نفس خویش باشد و اختیار از دستش نرود، و روآورده باشد به حال و کار خویش، و به مردم روزگار خود عارف باشد. پس از خدا بپرهیزید و حدیث ما را آشکار مکنید، که اگر نه این بود که خدا باز می‏دارد فتنه مخالفان را از دوستان خویش، و انتقام می‏کشد از برای ایشان از دشمنان خویش، هر آینه معلوم می‏شد که چه اتّفاق می‏افتاد. آیا ندیدی که خدا با آل‏برمک چه کرد؟ و ندیدی که از برای پدرم حضرت موسی علیه السلام چه انتقام کشید؟ و به تحقیق که فرزندان اشعث بر خطر و بلای عظیمی بودند که به هلاکت نزدیک گردیده بودند؛ پس خدا آن خطر را از ایشان دفع کرد، به واسطه دوستی ایشان با حضرت ابوالحسن علیه السلام. و شما در عراق عمل‏های این گروه متکبّران را می‏بینید، و می‏بینید که خدا ایشان را مهلت داده است؛ پس بر شما باد که از خدا پرهیز کنید و دنیا شما را گول نزند، و به آن کس که خدا او را مهلت داده فریفته مشوید؛ پس گویا که امر ما (که ظهور حضرت قائم علیه السلام است، یا امر هلاکت ایشان)، به شما رسیده و عن‏قریب واقع خواهد شد».