الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۱۸

الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي الوشا عن عمر بن ابان عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال سمعته يقول قال رسول الله ص :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۶۳ از ابی بصیر، گوید: شنیدم امام صادق (ع) می‏فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است: خوشا بر بنده گم نام، خدا او را شناسد و مردم او را نشناسد، آنانند چراغهای هدایت و سرچشمه‏های دانش، به واسطه آنها هر فتنه تیره و تاری بر طرف گردد، فاش کن و پرده بردار از اسرار نیستند و ناسپاس و ریاکار و خود نما نیستند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۱۹ رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: خوشا حال بنده گمنامی که خدا او را شناسد و مردم او را نشناسند، اینها چراغهای هدایت و چشمه‏های دانشند، هر فتنه تاریک و سختی از برکت آنها برطرف شود آنها نه فاش‏کننده و پخش‏کننده اسرارند و نه خشن و ریاکار. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۵۹ حسین بن محمد، از معلّی بن محمد، از حسن بن علی وشّاء، از عمر بن ابان، از ابوبصیر از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که می‏فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: خوشا حال بنده مؤمن بی‏نام و نشانی که خدا او را شناخته و مردم او را نشناخته‏اند. این گروه، چراغ‏های راه هدایت و چشم‏های علم‏اند که هر فتنه تاری از ایشان منکشف می‏شود، و اسرار را آشکارا نمی‏سازند و آنها را در میان مردم پراکنده و فاش نمی‏کنند، و جفاکار و ریاکننده نیستند».