الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۱۹

علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن ابي الحسن الاصبهاني عن ابي عبد الله ع قال قال امير المومنين ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۶۵ امیر المؤمنین (ع) فرمود: خوشا بر هر بنده گمنامی که به او اعتناء نکنند، مردم را بشناسد و مردم او را نشناسند، خدا او را به رضامندی از وی بشناسد، آنان چراغهای هدایتند، هر فتنه ظلمانی از آنها بر طرف گردد و در هر رحمت به روی آنها گشوده شود، پرده در و فاش کن نیستند و نه ناسپاس و نه خودنما و فرمود: سخن خیر بگوئید تا به خیر معروف شوید، کار خوب کنید تا اهل آن باشید، شتاب زده و راز فاش کن نباشید، به راستی که خوبان شما آنهایند که چون به آنها نظر شود، یاد خدا در خاطر آید و بَدان شما آنهایند که برای سخن چینی بدوند و میان دوستان جدائی افکنند و برای پاکان عیب جویند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۱۹ امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: خوشا حال بنده گمنامی که باو اعتنا نشود، او مردم را شناسد ولی مردم او را نشناسند، خدا رضایت او را شناسد [او را برضوان شناساند] اینها چراغهای هدایتند که هر فتنه تاریک و سختی از برکت آنها زایل شود و در هر رحمتی برایشان گشوده گردد، نه پخش‏کننده و فاش سازنده را زند و نه خشن و ریاکار. و فرمود: سخن خیر گوئید تا بدان معروف شوید و کار خیر کنید تا اهل خیر شوید، عجول و فاش‏کننده‏ راز نباشید، زیرا بهترین شما کسانی باشند که چون بآنها بنگرند بیاد خدا افتند و بدترین شما سخن چینانی باشند که میان دوستان جدائی افکنند و عیبجوی پاکدامنان باشند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۵۹ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از ابوالحسن اصبهانی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «امیرالمؤمنین- صلوات اللَّه علیه- فرمود که: خوشا حال هر بنده بی‏نام و نشانی که به او هیچ اعتنا نشود. و فرومایه و بی‏قدر باشد که مردم را بشناسد و مردم او را نشناسند، و خدا او را به خشنودی از او شناسد. این گروه، چراغ‏های راه هدایت‏اند که هر فتنه تاری از ایشان منکشف می‏گردد و درِ هر رحمتی از برای ایشان گشوده می‏شود، و اسرار را در میان مردم پراکنده و فاش نمی‏کنند و آنها را آشکار نمی‏سازند، و جفاکار و ریاکننده نیستند». و فرمود که: «سخن خوب بگویید تا به آن معروف و مشهور شوید. و نیکی کنید تا از اهل آن باشید. و شتابندگان در کار و فاش‏کنندگان اسرار مباشید؛ زیرا که نیکان و برگزیدگان شما آنانند که چون به سوی ایشان نظر شود، خدا به یاد آید. و بَدان شما آنانند که بسیار می‏روند به سخن‏چینی در میان مردم، و در میانه دوستان جدایی می‏افکنند، و از برای بی‏گناهان عیب‏ها می‏جویند».