الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۲۶

ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن ابن فضال عن منصور بن يونس عن ابي حمزه عن علي بن الحسين ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۲۵ از علی بن الحسین (ع) فرمود: مؤمن دم بندد تا سالم ماند و سخن راند تا بهره‏ای ستاند، سپرده خود را به دوستان باز نگوید و گواهی حق خود را از دوران (دشمنان خ ل) نهان نسازد هیچ کار خیری را برای خودنمائی نکند و از روی حیاء آن را واننهد، اگر او را به خوبی ستایند از آنچه در باره او گویند بیم دارد و از آنچه که در باره او ندانند آمرزش خواهد، گفتار کسی که به باطن او نادان است گولش نزند و از آمار کردار خود بیم دارد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۲۶ علی بن الحسین علیهما السّلام فرمود: مؤمن سکوت میکند تا سالم ماند، و سخن میگوید تا سود برد، سپرده و راز خود را بدوستانش نمیگوید (تا چه رسد بدشمنان) و گواهی بحق را از بیگانگان دریغ ندارد (تا چه رسد بآشنایان)، هیچ کار خیری را از روی ریا نکند و از روی شرم و حیا ترک ننماید اگر او را بستایند از گفته آنها هراس کند (که مبادا نزد خدا چنان نباشد) و از آنچه ستایندگان ندانند (از عیبهای نهانش) از خدا آمرزش خواهد، سخن کسی که او را نشناخته (میستاید) فریبش ندهد و از شمردن گناهی که مرتکب شده (و نزد خدا محفوظست) بترسد محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۷۱ ابوعلی اشعری، از محمد بن عبدالجبّار، از ابن‏فضّال، از منصور بن یونس، از ابوحمزه، از حضرت علی بن الحسین علیهما السلام روایت کرده است که فرمود: «مؤمن خاموش می‏شود که سلامت یابد، و سخن می‏گوید که غنیمت بیند. امانَت خود را به دوستان حقیقی خویش خبر ندهد، و شهادت خود را از دشمنان خویش کتمان نکند و نپوشد. و به جهت ریا چیزی را از خوبی به جا نیاورد، و از روی حیا آن را ترک نکند و وا نگذارد. اگر او را به پاکی یاد کنند و ثنا گویند بترسد از آن‏چه می‏گویند، و از خدا طلب آمرزش کند برای آن‏چه نمی‏دانند. و گفتار آنکه او را نشناخته او را گول نزند. و از احصا و ضبط آن‏چه آن را به عمل آورده می‏ترسد».