الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۳

احمد بن محمد عن الحسن بن موسي عن احمد بن عمر عن يحيي بن ابان عن شهاب قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۴۵ از شهاب، گوید: از امام صادق (ع) شنیدم می‏فرمود: اگر مردم بدانند خدا تبارک و تعالی چگونه این خلق را آفرید، احدی احدی را سرزنش نکند، من گفتم اصلحک الله، چگونه است آن؟ فرمود: به راستی خدا تبارک و تعالی اجزائی آفرید تا آنها را رسانید به ۴۹ جزء و هر جزئی را ۱۰ بخش کرد (۴۹۰ ۱۰* ۴۹) و سپس آنها را میان خلق بخش کرد، در مردی یک دهم جزئی را نهاد و در دیگری ۲ دهم جزء تا رسید به یک جزء تام (از ۴۹ جزء) و در دیگری یک جزء و یک دهم و در دیگری یک جزء و ۲ دهم و دیگری یک جزء و ۳ دهم تا رسید به دو جزء و سپس به همین حساب تا رسید به بالاترین که ۴۹ جزء باشد، کسی که تنها یک دهم جزء دارد نتواند چون صاحب دو دهم جزء باشد و همچنین دارای دو دهم جزء نتواند چون صاحب سه دهم جزء باشد و همچنان کسی که یک جزء تمام دارد نتواند چون دارنده دو جزء باشد و اگر مردم بدانند که خدا عز و جل خلق را بر این وضع آفریده، کسی دیگری را سرزنش نکند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۷۳ شهاب گوید: شنیدم امام صادق علیه السّلام فرمود: اگر مردم میدانستند که خدای تبارک و تعالی این مخلوق را چگونه آفریده، هیچ کس دیگری را سرزنش نمیکرد، عرضکردم:- اصلحک اللَّه- مگر چگونه بوده است؟ فرمود: همانا خدای تبارک و تعالی اجزائی آفرید و آنها را تا ۴۹ جزء رسانید، سپس هر جزئی را ده بخش کرد (تا جمعا ۴۹۰ بخش شد) آنگاه آنها را میان مخلوق پخش کرد، و بمردی یکدهم جزء داد و بدیگری دو دهم تا بیک جزء کامل رسانید و بدیگری یکجزء و یکدهم داد و بدیگری یکجزء و دو دهم و بدیگری یکجزء و سه دهم تا بدو جزء کامل رسانید، سپس بهمین حساب بآنها داد تا بعالیترینشان ۴۹ جزء داد، پس کسی که تنها یکدهم جزء دارد، نمیتواند مانند دو دهم جزء دار باشد و نیز آنکه دو دهم دارد مثل صاحب سه دهم نتواند بود و نیز کسی که یک جزء کامل دارد، نمیتواند مانند دارای دو جزء باشد، و اگر مردم میدانستند که خدای عز و جل این مخلوق را بر این وضع آفریده هیچ کس دیگری را سرزنش نمی‏کرد (که چرا این مطلب دقیق را نمیفهمی یا چرا فضایل و اخلاق حسنه کسب نمیکنی). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۴۱ احمد بن محمد، از حسن بن موسی، از احمد بن عمر، از یحیی بن ابان، از شهاب روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «اگر مردم می‏دانستند که خدای- تبارک و تعالی- این خلق را چگونه آفرید، هیچ‏کس کسی را ملامت و سرزنش نمی‏نمود». عرض کردم: خدا تو را با صلاح آورده، این امر چگونه بوده است؟ فرمود: «خدای- تبارک و تعالی- ایمان را چند جزء آفرید و آن جزءها را به چهل و نه‏ جزء رسانید. بعد از آن، آن جزءها را چندین عشر «۱» قرار داد؛ پس هر جزئی را ده عشر گردانید. بعد از آن، آن را در میان خلایق تقسیم فرمود. و در مردی عشری از یک جزء قرار داد، و در دیگری دو عشر یک جزء، تا آنکه آن را یک جزء تمام رسانید، و در دیگری یک جزء و عشری از جزء، و در دیگری یک جزء و دو عشر جزء، و در دیگری یک جزء و سه عشر جزء قرار داد، تا آنکه آن را به دو جزء تمام رسانید. بعد از آن به همین حساب، تا آنکه بلندترین ایشان را به چهل و نه جزء رسانید؛ پس آنکه غیر از عشر یک جزء در او قرار داده نشده، قدرت ندارد بر اینکه مانند صاحب دو عشر باشد، و همچنین صاحب دو عشر مانند صاحب سه عشر نمی‏باشد، و همچنین کسی که یک جزء از برایش تمام شده، قدرت ندارد بر آنکه چون صاحب دو جزء باشد. و اگر مردم می‏دانستند که خدای عز و جل این خلایق را بر این روش خلق کرده، کسی، کسی را سرزنش نمی‏کرد». __________________________________________________ (۱). و عُشْر- بر وزن قفل-، ده یک است.