الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۴

محمد بن يحيي عن محمد بن احمد عن بعض اصحابه عن الحسن بن علي بن ابي عثمان عن محمد بن عثمان عن محمد بن حماد الخزاز عن عبد العزيز القراطيسي قال قال لي ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۴۵ از عبد العزیز قراطیسی، گوید: امام صادق (ع) به من‏ فرمود ای عبد العزیز به راستی ایمان ده درجه است چون نردبان پله به پله از آن بالا روند نباید آنکه دو پله بالا است به آنکه یک پله بالا است بگوید: تو چیزی نیستی تا برسد به آنکه در پله دهم است تو کسی را که از خودت پائین‏تر است دور نینداز تا آنکه بالاتر از تو است تو را دور نیندازد و چون دیدی کسی از تو یک درجه پائین است او را به نرمی به سوی خود بالا بر و بر او بار مکن آنچه را تاب نیارد تا او را بشکنی زیرا هر کس مؤمنی را بشکند بر او است که شکست او را ببندد و جبران کند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۷۴ عبد العزیز قراطیسی گوید: امام صادق علیه السّلام بمن فرمود: ای عبد العزیز ایمان مانند نردبانیست که ده پله دارد و مؤمنین پله‏ئی را بعد از پله دیگر بالا میروند، پس کسی که در پله دوم است نباید بآن که در پله اول است بگوید: تو هیچ ایمان نداری تا برسد بدهی (که نباید چنین سخنی به نهمی بگوید) پس آنکه را از تو پست‏تر است دور نینداز که بالاتر از تو ترا دور اندازد و چون کسی را یکدرجه پائین‏تر از خود دیدی، با ملایمت او را بسوی خود کشان و چیزی را هم که طاقتش را ندارد بر او تحمیل مکن که او را بشکنی‏ زیرا هر که مؤمنی را بشکند، بر او لازمست جبرانش کند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۴۳ محمد بن یحیی، از محمد بن احمد، از بعضی از اصحاب خویش، از حسن بن علی بن ابی‏عثمان، از محمد بن عثمان، از محمد بن حمّاد خزَّاز، از عبدالعزیز قراطیسی روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام به من فرمود: «ای عبدالعزیز! به درستی که ایمان ده پایه است به منزله نردبان ده پایه، که از آن بالا می‏روند پایه به پایه؛ پس باید که صاحب دو پایه به صاحب یک پایه نگوید که تو بر چیزی نیستی که درست باشد، تا آنکه به پایه دهم منتهی شود؛ پس تو کسی را مینداز که از تو پست‏تر باشد، که آنکه از تو بالاتر است تو را می‏اندازد. و هرگاه کسی را دیدی که از تو پایین‏تر است به یک درجه، او را به سوی خویش به نرمی و مدارایی بالا آور، و البتّه آنچه را که طاقت آن ندارد بر او بار مکن، که او را می‏شکنی. و هر که مؤمنی را بشکند، بر او لازم است که شکسته او را ببندد و حالش را نیکو کند و خاطرش را مرمّت نماید».