→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۳۴

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْمُؤْمِنِ وَ عَلَامَاتِهِ وَ صِفَاتِه‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن صفوان الجمال قال قال ابو عبد الله ع :

إِنَّمَا اَلْمُؤْمِنُ اَلَّذِي إِذَا غَضِبَ لَمْ يُخْرِجْهُ غَضَبُهُ مِنْ حَقٍّ وَ إِذَا رَضِيَ‏ لَمْ يُدْخِلْهُ رِضَاهُ‏ فِي بَاطِلٍ وَ إِذَا قَدَرَ لَمْ يَأْخُذْ أَكْثَرَ مِمَّا لَهُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۳ امام صادق (ع) فرمود: همانا مؤمن کسی است که چون خشم گیرد، خشمش او را از حق بدر نبرد و چون بپسندد، پسندش او را به باطل نکشاند و چون توانست بیش از آنچه از او است بر نگیرد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۳۰ امام صادق علیه السّلام فرمود: همانا مؤمن کسی است که چون خشم کند، از حق نگذرد و چون راضی و خشنود گردد، در باطل قدم ننهد و چون قدرت یابد، بیشتر از حق خود نگیرد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۷۷ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از صفوان جمّال روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «جز این نیست که مؤمن کسی است که چون خشم گیرد، خشمش او را از حق بیرون نبرد. و چون خشنود گردد، خشنودیش او را در امر باطل درنیاورد. و چون قادر شود، بیشتر از آن‏چه او را می‏رسد فرا نگیرد».

راویان