حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْمُؤْمِنِ وَ عَلَامَاتِهِ وَ صِفَاتِه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن صفوان الجمال قال قال ابو عبد الله ع :
إِنَّمَا اَلْمُؤْمِنُ اَلَّذِي إِذَا غَضِبَ لَمْ يُخْرِجْهُ غَضَبُهُ مِنْ حَقٍّ وَ إِذَا رَضِيَ لَمْ يُدْخِلْهُ رِضَاهُ فِي بَاطِلٍ وَ إِذَا قَدَرَ لَمْ يَأْخُذْ أَكْثَرَ مِمَّا لَهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۳
امام صادق (ع) فرمود: همانا مؤمن کسی است که چون خشم گیرد، خشمش او را از حق بدر نبرد و چون بپسندد، پسندش او را به باطل نکشاند و چون توانست بیش از آنچه از او است بر نگیرد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۳۰
امام صادق علیه السّلام فرمود: همانا مؤمن کسی است که چون خشم کند، از حق نگذرد و چون راضی و خشنود گردد، در باطل قدم ننهد و چون قدرت یابد، بیشتر از حق خود نگیرد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۷۷
علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از صفوان جمّال روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «جز این نیست که مؤمن کسی است که چون خشم گیرد، خشمش او را از حق بیرون نبرد. و چون خشنود گردد، خشنودیش او را در امر باطل درنیاورد. و چون قادر شود، بیشتر از آنچه او را میرسد فرا نگیرد».