الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۳۶

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن الحسن بن محبوب عن ابي ايوب عن ابي عبيده عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۵ از امام باقر (ع) فرمود: همانا مؤمن کسی است که چون بپسندد، پسندش او را به گناه و باطل نکشد و هر گاه خشم گیرد، خشمش او را از گفتار حق بدر نبرد و آنکه هر گاه توانا شود توانائی وی او را به تعدّی بدان چه حق او نیست نکشاند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۳۰ امام باقر علیه السّلام فرمود: همانا مؤمن کسی است که چون راضی و خرسند باشد، رضایتش او را بگناه و باطلی وارد نکند و چون ناراضی شود از سخن حق خارجش نکند، و کسی است که چون قدرت یابد، قدرتش او را بآنچه حق ندارد نکشاند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۷۷ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از حسن بن محبوب، از ابوایّوب، از ابوعبیده، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «جز این نیست که مؤمن کسی است که چون خشنود گردد، خشنودیش او را در گناه و امر باطلی درنیاورد. و چون به خشم آید، خشمش او را از گفتار حق بیرون نبرد. و کسی است که چون قدرت به هم رساند، قدرتش او را بیرون نبرد به سوی اینکه از حد درگذرد و برود به سوی آن‏چه او را سزاوار نباشد».