حدیث امام سجّاد (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْمُؤْمِنِ وَ عَلَامَاتِهِ وَ صِفَاتِه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام سجّاد عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن الحسن بن محبوب عن ابي ولاد الحناط عن ابي عبد الله ع قال كان علي بن الحسين ع يقول :
إِنَّ اَلْمَعْرِفَةَ بِكَمَالِ دِينِ اَلْمُسْلِمِ تَرْكُهُ اَلْكَلاَمَ فِيمَا لاَ يَعْنِيهِ وَ قِلَّةُ مِرَائِهِ وَ حِلْمُهُ وَ صَبْرُهُ وَ حُسْنُ خُلُقِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۱
از امام صادق (ع) که علی بن الحسین (ع) بارها میفرمود: راستی، شناسائی کمال دیانت مسلمان در ترک سخن بیهوده است، و کم مناقشه و جدال کردن، و در بردباری و شکیبائی و خوش خلقی.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۳۸
علی بن الحسین علیهما السّلام میفرمود: همانا شناسائی بکمال دین مسلمان (یعنی علامت کمال دینش) ترک کردن سخنی است که باو مربوط نیست، و کمی مجادله، و خویشتنداری و صبر و حسن خلق.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۹۳
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از حسن بن محبوب، از ابوولّاد حنّاط، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «حضرت علی بن الحسین علیهما السلام میفرمود: به درستی که دلیل بر معرفت به کمال دین مسلمان آن است که، ترک کند سخن گفتن را در آنچه به کارش نمیآید، و کم ستیزه کند، و حلم و صبر و خوشخلقی داشته باشد».