حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الرِّضَا بِمَوْهِبَةِ الْإِيمَانِ وَ الصَّبْرِ عَلَى کُلِّ شَيْءٍ بَعْدَه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن احمد بن محمد بن ابي نصر عن الحسين بن موسي عن فضيل بن يسار عن ابي جعفر ع قال :
مَا يُبَالِي مَنْ عَرَّفَهُ اَللَّهُ هَذَا اَلْأَمْرَ أَنْ يَكُونَ عَلَى قُلَّةِ جَبَلٍ يَأْكُلُ مِنْ نَبَاتِ اَلْأَرْضِ حَتَّى يَأْتِيَهُ اَلْمَوْتُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۶۳
از امام باقر (ع) فرمود: هر که از طرف خدا این امر را شناخت (یعنی پیروی از امامان معصوم را) باکی ندارد که بر سر کوهی باشد و از گیاه زمین بخورد تا مرگش در رسد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۴۳
امام باقر علیه السّلام فرمود. کسی را که خدا باین امر (تشیع) آشنا کرد چه باک دارد از اینکه بر سر کوهی باشد و از گیاه زمین بخورد تا بمیرد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۰۳
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از احمد بن محمد بن ابینصر، از حسین بن موسی، از فضیل بن یسار، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود:
«هر که خدا این امر را به او شناسانید، پروا نمیکند که بر سر کوهی باشد و از گیاه زمین بخورد، تا مرگ به نزد او آید».