حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره ايمان
روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن كليب بن معاويه عن ابي عبد الله ع قال سمعته يقول :
مَا يَنْبَغِي لِلْمُؤْمِنِ أَنْ يَسْتَوْحِشَ إِلَى أَخِيهِ فَمَنْ دُونَهُ اَلْمُؤْمِنُ عَزِيزٌ فِي دِينِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۶۵
از کلیب بن معاویه، گوید: شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: سزاوار نیست برای مؤمن که از هراس به سوی برادرش یا کمتر از او پناه برد، مؤمن به کیشِ خود عزیز است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۴۳
کلیب بن معاویه گوید: شنیدم امام صادق علیه السّلام میفرمود: برای مؤمن سزاوار نیست که از ترس وحشت با برادر و غیر برادرش مأنوس شود، مؤمن از نظر دینش عزیز است (یعنی عزت و شرافت دینش از هر همدمی برای او بهتر و بالاتر است).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۰۳
علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از کلیب بن معاویه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که میفرمود: «سزاوار نیست مؤمن را که وحشت کند و برمد، وپناه برد به سوی برادر خویش و کسی که غیر او باشد، و مؤمن در دین خود عزیز است».