حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مَا أَخَذَهُ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِ مِنَ الصَّبْرِ عَلَى مَا يَلْحَقُهُ فِيمَا ابْتُلِيَ بِه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن عثمان بن عيسي عن ابن مسكان عن ابي عبد الله ع قال :
مَا أَفْلَتَ اَلْمُؤْمِنُ مِنْ وَاحِدَةٍ مِنْ ثَلاَثٍ وَ لَرُبَّمَا اِجْتَمَعَتِ اَلثَّلاَثُ عَلَيْهِ إِمَّا بُغْضُ مَنْ يَكُونُ مَعَهُ فِي اَلدَّارِ يُغْلِقُ عَلَيْهِ بَابَهُ يُؤْذِيهِ أَوْ جَارٌ يُؤْذِيهِ أَوْ مَنْ فِي طَرِيقِهِ إِلَى حَوَائِجِهِ يُؤْذِيهِ وَ لَوْ أَنَّ مُؤْمِناً عَلَى قُلَّةِ جَبَلٍ لَبَعَثَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ شَيْطَاناً يُؤْذِيهِ وَ يَجْعَلُ اَللَّهُ لَهُ مِنْ إِيمَانِهِ أُنْساً لاَ يَسْتَوْحِشُ مَعَهُ إِلَى أَحَدٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۷۵
از امام صادق (ع)، فرمود: مؤمن نمیتواند از یکی از سه تا بدر رود، و بسا که هر سه گریبانگیرش شوند یا گرفتار دشمنی همسایه خانهای است که درش به روی او بسته میشود و او را آزار میدهد، یا همسایه بیرون از خانه که او را آزار میدهد یا گرفتار کسی است در میان هر راه که به دنبال نیازمندیهای خود میرود و او وی را آزار میدهد و اگر مؤمن در قلّه کوهی باشد، خدا عزّوجل شیطانی گسیل دارد تا او را بیازارد و خدا از ایمانِ وی برای او آرامشی فراهم سازد که با آن به دیگری نپردازد و نهراسد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۴۸
امام صادق علیه السّلام فرمود: مؤمن نتواند خود را از یکی از سه چیزی برهاند، و گاهی هر سه بر او گرد آیند: یا دشمنی کسی که در خانه دربست با اوست و آزارش رساند، یا همسایه (بیرون خانه) آزارش دهد، یا کسی که در میان راهی که بسوی کارش میرود، او را آزار میدهد، و اگر مؤمنی بر سر کوهی باشد، خدای عز و جل شیطانی برانگیزد که او را اذیت کند، و خدا از ایمانش برای او مونسی قرار دهد که از وحشت بکسی پناه نبرد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۱۱
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عیسی، از ابنمسکان، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «مؤمن از یکی از سه چیز رهایی ندارد، و بسا است که هر سه بر او جمع میشود: یا بعضی «۱» از کسانی که با او در خانه باشند و درِ آن بر او بسته شود- به این معنی که از اهل آن خانه باشد-، او را میرنجاند، یا همسایهای که او را میرنجاند، یا کسی که در راه او باشد، به سوی حوائج خویش او را میرنجاند. و اگر مؤمنی بر سر کوهی باشد، هر آینه خدای عز و جل شیطانی را بر او برانگیزد که او را برنجاند، و خدا از برایش از ایمانی که دارد، انیسی قرار دهد که به آن خو کند، و با وجود آن وحشت ندارد و به سوی کسی میل نکند».
__________________________________________________
(۱). در نسخه مولف و نیز بحار الانوار و الفصول المهمه «بعض» آمده که ترجمهاش همان بعضی میشود و در یکی دونسخه کافی «بغض» آمده که صحیح به نظر نمیرسد.