حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مَا أَخَذَهُ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِ مِنَ الصَّبْرِ عَلَى مَا يَلْحَقُهُ فِيمَا ابْتُلِيَ بِه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
سهل بن زياد عن يحيي بن المبارك عن عبد الله بن جبله عن اسحاق بن عمار عن ابي عبد الله ع قال :
مَا كَانَ وَ لاَ يَكُونُ وَ لَيْسَ بِكَائِنٍ مُؤْمِنٌ إِلاَّ وَ لَهُ جَارٌ يُؤْذِيهِ وَ لَوْ أَنَّ مُؤْمِناً فِي جَزِيرَةٍ مِنْ جَزَائِرِ اَلْبَحْرِ لاَبْتَعَثَ اَللَّهُ لَهُ مَنْ يُؤْذِيهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۷۹
از امام صادق (ع)، فرمود: نبوده و نباشد و نخواهد بود مؤمنی جز اینکه همسایهای دارد که آزارش دهد و اگر مؤمنی در جزیرهای از جزائر دریا باشد، خدا بفرستد کسی را که او را آزار دهد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۵۰
امام صادق علیه السّلام فرمود: نبوده و نخواهد بود و نباشد مؤمنی جز آنکه او را همسایهئی باشد که آزارش رساند، و اگر مؤمنی در یکی از جزیرههای دریا باشد، خدا کسی را برای او برانگیزد که آزارش دهد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۱۳
سهل بن زیاد، از یحیی بن مبارک، از عبداللَّه بن جبله، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هیچ مؤمنی نبوده و نخواهد بود و الحال هم وجود ندارد، مگر آنکه از برایش همسایهای بوده و باشد که او را برنجاند. و اگر مؤمنی در جزیرهای از جزیرههای دریا باشد، هر آینه خدا از برایش کسی را برانگیزاند که او را برنجاند».