حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مَا أَخَذَهُ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِ مِنَ الصَّبْرِ عَلَى مَا يَلْحَقُهُ فِيمَا ابْتُلِيَ بِه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن علي بن الحكم عن ابي ايوب عن اسحاق بن عمار عن ابي عبد الله ع قال :
مَا كَانَ فِيمَا مَضَى وَ لاَ فِيمَا بَقِيَ وَ لاَ فِيمَا أَنْتُمْ فِيهِ مُؤْمِنٌ إِلاَّ وَ لَهُ جَارٌ يُؤْذِيهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۷۹
از امام صادق (ع)، فرمود: نبوده و نباشد و نخواهد بود مؤمنی جز اینکه همسایهای دارد که آزارش دهد و اگر مؤمنی در جزیرهای از جزائر دریا باشد، خدا بفرستد کسی را که او را آزار دهد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۵۰
امام صادق علیه السّلام فرمود در گذشته نبوده و در آینده و زمان شما هم نباشد مؤمنی، جز آنکه او را همسایهئی باشد که آزارش دهد،
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۱۳
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از علی بن حکم، از ابوایّوب، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هیچ مؤمنی نبوده در آنچه گذشت، و نمیباشد در آنچه مانده، و نیست در آنچه شما در آنید، مگر آنکه او را همسایهای بوده و باشد و هست که او را رنجانیده و میرنجاند».