الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۳۳

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن الحسن الاشعري عن بعض مشايخه عن ادريس بن عبد الله عن ابي عبد الله ع قال قال النبي ص :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۰۱ امام صادق (ع) فرمود که: پیغمبر (ص) فرموده: ای علی! حاجت سپرده خدا است نزد خلقش، هر که آن را پیشِ خود نهان سازد و با آن بسازد، خدایش ثواب نمازگزار دهد که آن را نزد کسی برد و اظهار کند که بر روا کردن آن توانا است و آن را روا نکند، او را کشته باشد، هلا او را با تیغ و نیزه نکشته ولی به زخمی که بر دل او زده است او را کشته. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۶۰ پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله فرمود: ای علی! نیازمندی امانت خداست نزد خلقش، هر که آن را نزد خود پوشیده دارد، خدایش ثواب نمازگزار دهد، و هر که از آن پرده بردارد نزد کسی که میتواند گشایش‏ دهد و نکند، او را کشته است، بدان که او را با شمشیر و نیزه و تیر نکشته، بکه با زخمی که بدلش وارد آورده کشته است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۳۳ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن حسن اشعری، از بعضی از استادان خویش، از ادریس بن عبداللَّه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «پیغمبر صلی الله علیه و آله فرمود: یا علی! احتیاج، امانت خدا است در نزد خلقش؛ پس هر که آن را بر خویش کتمان کند و بپوشد، خدا او را ثواب کسی که نماز به جا آورده عطا کند، و هر که آن را ظاهر سازد در نزد کسی که بر بردن اندوه او قادر باشد و نکند، پس به حقیقت که او را کشته است. بدان و آگاه باش! که او را به شمشیر و نیزه و تیر نکشته، ولیکن او را کشته، به آن‏چه از دلش خراشیده و مجروح گردانیده».