الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۳۴

و عنه عن احمد عن علي بن الحكم عن سعدان قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۰۳ امام صادق (ع) فرمود: به راستی خدا عز و جل روز قیامت به فقرا و مسلمانان توجّه نماید به مانند یک عذرخواه و می‏فرماید: به عزّت و جلالم سوگند، من برای خوار داشتن شما در دنیا ندارتان نکردم و هر آینه امروز خواهید دید که با شما چه می‏کنم، هر که در دار دنیا احسانی به شما کرده است، دست او را بگیرید و او را به بهشت برید، فرمود که: یکی از آنها گوید: پروردگارا! دنیا داران بر خود رقابتها و خوشیها کردند، و زنان را نکاح کردند و جامه‏های نرم پوشیدند و خوراک‏ها خوردند و به کاخها نشستند و مرکبهای مشهور را سوار شدند، به من هم بده مانند آنچه به آنها دادی، خدا تبارک و تعالی‏ می‏فرماید: برای تو و هر یک از شما بنده‏ها است، مانند هر آنچه به همه اهل دنیا دادم از روزی که دنیا بوده تا روزی که به پایان رسیده هفتاد برابر. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۶۱ امام صادق علیه السّلام فرمود: خدای عز و جل روز قیامت مانند پوزش خواه بفقراء مؤمنین توجه کند و فرماید: بعزت و جلالم سوگند که شما را در دنیا بواسطه خواری شما نزد خود فقیر نساختم، امروز رفتار مرا با خود می‏بینید، هر کس در دنیا بشما نیکی نموده، دستش را بگیرید و ببهشتش در آورید. مردی از فقرا گوید: پروردگارا؛ اهل دنیا با یک دیگر در دنیا مسابقه گذاشتند، با زنها نزدیکی کردند، جامه‏های نازک پوشیدند، خوراک خوردند، در کاخها نشستند، و مرکوبهای معروف و مشهور را سوار شدند، بمن هم مثل آنچه بآنها دادی عطا فرما. خدای تبارک و تعالی فرماید: برای تو و هر یک از شماست هفتاد برابر آنچه باهل دنیا دادم از آغاز تا انجام دنیا. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۳۳ و از او، از احمد، از علی بن حکم، از سعدان روایت است که گفت امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «به درستی که خدای عز و جل در روز قیامت به جانب فقرای مؤمنان التفات می‏فرماید؛ مانند کسی که ایشان را عذرخواهی کند. پس می‏فرماید که: سوگند یاد می‏کنم به عزّت و جلال خودم که شما را در دار دنیا فقیر نگردانیدم، به جهت آنکه شما را در نزد من ذلّت و خواری و حقارت و بی‏مقداری باشد، و هر آینه خواهید دید که امروز با شما چه می‏کنم. پس هر که به جهت شما در دار دنیا نیکی را توشه برگرفته، که با شما محبّت و احسانی نموده، دستش را بگیرید و او را داخل بهشت گردانید». حضرت فرمود: «پس مردی از آن فقرا عرض می‏کند که: ای پروردگار من! به درستی که اهل دنیا در دنیای خویش رغبت کردند. پس زنان صاحب جمال را به عقد خویش درآوردند، و جامه‏های نرم پوشیدند، و طعام‏های لذیذ خوردند، و در خانه‏های خوب ساکن شدند، و بر حیوانی که مشهور بود به‏خوبی از حیوانات سوار گردیدند. پس به من عطا کن، مانند آن‏چه به ایشان عطا کرده بودی در دار دنیا. پس آن جناب- تبارک و تعالی- می‏فرماید که: از برای تو و از برای هر بنده‏ای از شما فقیران است، مانند آن‏چه به اهل دنیا عطا کرده‏ام، از آن زمان که دنیا موجود شده، تا وقتی که تمام شد، هفتاد برابر».