الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۳۵

عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن ابراهيم بن عقبه عن اسماعيل بن سهل و اسماعيل بن عباد جميعا يرفعانه الي ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۰۳ امام صادق (ع) فرمود: هیچ آدمی‏زاده مؤمنی نبود جز اینکه فقیر بود و هیچ آدمی زاده کافر نبود جز اینکه توانگر بود تا ابراهیم (ع) آمد و عرض کرد (در سوره ممتحنه است): «پروردگار ما ما را وسیله آزمایش آن کسانی که کافرند مساز» پس خدا در اینان اموال و حاجت مقرر داشت و در آنان هم اموال و حاجت مقرر داشت. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۶۱ امام صادق علیه السّلام فرمود: از فرزندان آدم مؤمنی نبود جز آنکه فقیر بود، و کافری نبود جز آنکه توانگر بود، تا جناب ابراهیم علیه السّلام آمد و عرضکرد: «پروردگارا ما را وسیله آزمایش کفار مگردان» (که با خود گویند اگر ایمان خوب بود، اینها فقیر و گرفتار نبودند و یا برخی از ترس فقر ایمان نیاورند) سپس خدا از اینها دسته‏ئی را مالدار و دسته‏ئی را نیازمند، و از آنها نیز برخی را مالدار و بعضی را نیازمند گردانید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۳۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد، از ابراهیم بن عقبه، از اسماعیل بن سهل و اسماعیل بن عبّاد هر دو، که آن را مرفوع ساخته‏اند به سوی امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «از فرزندان آدم مؤمنی نبود، مگر آنکه فقیر بود و کافری نبود، مگر آنکه غنی بود، تا وقتی که حضرت ابراهیم علیه السلام آمد و به خدا عرض کرد که: «رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلَّذِینَ کَفَرُوا» «۱»؛ یعنی: ای پروردگار ما! مگردان ما را بلیّه و آزمایشی از برای آنان که کافر شدند، تا در حق ما نگویند که: اگر ایشان بر حق بودند، محتاج نمی‏بودند، و در حقّ خود نگویند که: اگر ما بر حق نبودیم، بی‏نیاز نمی‏بودیم». حضرت فرمود: «پس خدا در این گروه مؤمنان، مال‏ها و احتیاج، و در آن گروه کافران، مال‏ها و احتیاج قرار داد». __________________________________________________ (۱). ممتحنه، ۵.