الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۳۶

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن عثمان بن عيسي عمن ذكره عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۰۳ امام صادق (ع) فرمود: مرد توانگری نزد رسول خدا (ص) آمد که جامه پاکیزه‏ای داشت و خدمت رسول خدا (ص) نشست، و مرد نداری آمد که جامه‏ چرکینی داشت و پهلوی آن توانگر نشست، و آن توانگر جامه خود را از زیر زانوهای او جمع کرد، رسول خدا (ص) به او فرمود: ترسیدی از فقر او چیزی به تو بچسبد؟ گفت: نه، فرمود: ترسیدی از دارائی تو چیزی به او بچسبد؟ گفت: نه، فرمود: ترسیدی جامه تو چرکین شود؟ گفت: نه، فرمود: پس چه تو را واداشت که این کار را کردی؟ در پاسخ گفت: یا رسول اللَّه! به راستی مرا همنشینی است که هر زشتی را برای من آرایش می‏دهد و هر زیبائی را برای من زشت می‏نماید، من نیمی از هر چه دارم به او دادم، پس رسول خدا (ص) به آن مردِ ندار فرمود: آیا می‏پذیری؟ گفت: نه، آن مرد گفت: برای چه؟ در پاسخ گفت: می‏ترسم در دل من در آید آنچه در دل تو در آمده است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۶۱ امام صادق علیه السّلام فرمود: مرد مالداری با لباس پاکیزه خدمت رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله آمد و نزدیک حضرت نشست، سپس مرد تنگدستی با جامه‏های چرکین وارد شد و پهلوی مرد مالدار نشست، مال دار جامه‏هایش را از زیر پای او بکشید. رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله باو فرمود: ترسیدی چیزی از فقر او بتو چسبد؟ گفت نه، فرمود: ترسیدی از دارائی تو چیزی باو رسد؟ گفت: نه، فرمود: ترسیدی لباست چرک شود؟ گفت: نه. فرمود: پس چرا ترا بر این کار واداشت؟ گفت: یا رسول اللَّه! من همدمی (شیطانی دارم) که هر کار زشتی را در نظرم زینت دهد، و هر کار خوبی را زشت نمایش دهد، من نصف مالم را باو میدهم، پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله بآن مرد نادارا فرمود: تو میپذیری؟ گفت: نه: مرد مالدار گفت: چرا؟ گفت: زیرا میترسم در دل من درآید آنچه در دل تو درآمده (که تکبر و توهین فقرا باشد). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۳۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عیسی، از آنکه او را ذکر کرده، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «مرد توانگری به خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد که جامه پاک و پاکیزه در بر داشت و در خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله نشست. بعد از آن، مرد پریشان‏جامه چرکینی آمد و در پهلوی آن توانگر نشست. پس آن توانگر، جامه‏های خویش را از زیر ران‏های او گرفت. «۲» رسول خدا صلی الله علیه و آله به او فرمود: آیا ترسیدی که چیزی از فقر و پریشانی او به تو رسد و بچسبد؟ عرض کرد: نه. فرمود: پس ترسیدی که چیزی از غنا و بی‏نیازی تو به او رسد؟ عرض کرد: نه. فرمود: پس ترسیدی که جامه‏های تو را چرکین سازد؟ عرض کرد: نه. فرمود: پس چه تو را داشت بر آن‏چه کردی؟ عرض کرد: یا رسول اللَّه! به درستی که مرا همنشین و مصاحب بدی هست که هر چیز زشتی را از برای من می‏آراید و در نظرم جلوه می‏دهد، و هر چیز خوبی را از برای من زشت می‏گرداند، و من نصف مال خود را از برای او قرار دادم. رسول خدا صلی الله علیه و آله به آن فقیر پریشان فرمود: آیا قبول‏ __________________________________________________ (۲). یعنی آن‏چه از جامه‏اش که در زیر پای آن فقیر بود، کشید. احتمال دارد که معنی این باشد که دامن‏های جامه خودرا جمع کرد و در زیر ران‏های خویش گرفت. (مترجم) می‏کنی؟ عرض کرد: نه. آن مرد توانگر گفت: چرا؟ گفت: می‏ترسم که بر من داخل شود، آن‏چه بر تو داخل شد».