حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ فَضْلِ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِين
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن ابراهيم الحذا عن محمد بن صغير عن جده شعيب عن مفضل قال قال ابو عبد الله ع :
لَوْ لاَ إِلْحَاحُ هَذِهِ اَلشِّيعَةِ عَلَى اَللَّهِ فِي طَلَبِ اَلرِّزْقِ لَنَقَلَهُمْ مِنَ اَلْحَالِ اَلَّتِي هُمْ فِيهَا إِلَى مَا هُوَ أَضْيَقُ مِنْهَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۰۷
از مفضل که امام صادق (ع) فرمود: اگر اصرار شیعه نبود به درگاه خدا برای طلب روزی، از همین حالی هم که دارند خدا آنها را به حالی بر میگردانید که تنگدستتر باشند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۶۳
امام صادق علیه السّلام فرمود: اگر اصرار این مردم شیعه بدرگاه خدا برای طلب روزی نبود، خدا آنها را از حالی که داشتند به تنگدستی بیشتری منتقل میفرمود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۳۹
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از ابراهیم حذّاء، از محمد بن صغیر، از جدّش شعیب، از مفضّل روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «اگر اصرار این جماعت شیعه بر خدا نبود در باب طلب کردن روزی، هر آینه ایشان را نقل میکرد از این حالی که ایشان در آنند، به سوی آنچه از این حال تنگتر است».