الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۴۸

عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن ابن محبوب عن عبد الله بن غالب عن ابيه عن سعيد بن المسيب قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۱۱ از سعید بن مسیّب، گوید: از علی بن الحسین (ع) پرسیدم از تفسیر قول خدا عز و جل (۳۳ سوره زخرف): «و اگر نبودند مردم یک امّت» فرمود: مقصود این آیه: أُمّت محمد (ص) است که اگر همه بر کیشِ کفر بودند «هر آینه مقرّر می‏داشتیم برای آن کسانی که به رحمان کافرند خانه‏هائی که سقفش از نقره باشد» و اگر خدا با امت (یعنی کفّار آنها و منافقان آنها) چنین معامله‏ای می‏کرد، مؤمنان محزون می‏شدند و این غم، آنها را فرا می‏گرفت و دیگران با آنها زناشوئی نمی‏کردند و با آنها هم ارث نمی‏شدند (و این مایه قطع نسل و فنای مؤمنان می‏شد.) مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۶۵ سعید بن مسیب گوید: از علی بن الحسین علیهما السّلام از تفسیر قول خدای عز و جل: «اگر نبود که مردم یک امت میشدند» پرسیدم، فرمود: مقصود از این آیه امت محمد صلی اللَّه علیه و آله است که (اگر نبود که) همه کافر میشدند «و برای آنهائی که بخدای رحمان کافر میشدند. سقفی از نقره برای خانه‏هایشان قرار میدادیم، ۳۳ سوره ۴۳» و اگر خدا این کار را با امت محمد صلی اللَّه علیه و آله مینمود، مؤمنین اندوهگین شده و این عمل آنها را غمناک میساخت و دیگران با آنها زناشوئی نمیکردند و از یک دیگر ارث نمیبردند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۴۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد، از ابن‏محبوب، از عبداللَّه بن غالب، از پدرش، از سعید بن مسیّب که گفت: حضرت علی بن الحسین علیهما السلام را سؤال کردم از قول خدای عز و جل: «وَ لَوْ لا أَنْ یَکُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً» «۱»؛ یعنی: «و اگر نه این بود که همه مردمان، یک گروه می‏گردیدند». و حضرت فرمود که: «مقصود خدا از این، امّت محمد صلی الله علیه و آله است؛ یعنی اگر نه این بود که ایشان بر یک دین می‏بودند، در حالتی که همه ایشان کافر بودند: «لَجَعَلْنا لِمَنْ یَکْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُیُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ» «۲»؛ هر آینه قرار می‏دادیم از برای کسی که نمی‏گرود به خداوند بخشاینده، از برای خانه‏های ایشان؛ یعنی قرار می‏دادیم از برای خانه‏های ایشان سقف‏ها از نقره». و حضرت فرمود که: «اگر خدا با امّت محمد چنین کرده بود، مؤمنان اندوهناک می‏شدند، و همین ایشان را غمناک می‏ساخت، و با ایشان نکاح نمی‏کردند و ایشان را ارث نمی‏دادند». __________________________________________________ (۱). زخرف، ۳۳. (۲). زخرف، ۳۳.