الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۵۴

الحسين بن محمد و محمد بن يحيي جميعا عن علي بن محمد بن سعد عن محمد بن مسلم عن ابي سلمه عن محمد بن سعيد بن غزوان عن ابن ابي نجران عن محمد بن سنان عن ابي خديجه قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۱۵ از ابی خدیجه، گوید: نزد ابی الحسن (ع) در آمدم و به من فرمود: راستی خدا تبارک و تعالی مؤمن را با روحی از طرف خود کمک کرده است که هر گاه نیکی کند و تقوی ورزد، آن روح نزد او حاضر شود، و هر گاه گناهی کند و تجاوز نماید، از او نهان گردد و آن روح همراه او است و هنگامی که احسانی کند، از شادی به رقص آید و چون بدی کند، به زیر خاک فرو رود. ای بنده‏های خدا! نعمتهای خدا را به اصلاح نفس خود بازرسی کنید و قدردانی نمائید تا یقینِ شما بیفزاید، و سود و بهره باارزش و پربها برید، خدا رحمت کند بنده‏ای را که قصد خیری کند و آن را انجام دهد یا قصد کار بدی کند و از آن باز ایستد و کناره کند، سپس فرمود: ما خود روح را با طاعت خدا و عمل برای خدا تأیید می‏کنیم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۶۹ ابو خدیجه گوید: خدمت حضرت ابو الحسن علیه السلام رسیدم، بمن فرمود: خدای تبارک و تعالی مؤمن را بوسیله روحی از جانب خود تأیید کند و هر زمان که مؤمن نیکی کند و تقوی پیش گیرد، آن روح نزد او حاضر است. و هر گاه گناه کند و تجاوز نماید، آن روح در آن زمان غایب شود، پس آن روح با مؤمن است و در زمان احسان و نیکی او از شادی بجنبش آید و هنگام بدرفتاریش در زمین فرو رود. بندگان خدا، نعمتهای خدا را (که ایمان و یقین است) بوسیله اصلاح نفس خویش (بسبب تقوی و ترک گناه) مراقبت کنید تا یقین شما بیفزاید و سودی نفیس و گرانبها برید، خدا رحمت کند بنده‏ای را که تصمیم خیری گیرد و انجام دهد یا تصمیم شری گیرد و از آن باز ایستد، سپس فرمود: ما (اهل بیت) آن روح را بوسیله اطاعت خدا و عمل برای او تأیید میکنیم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۴۵ حسین بن محمد و محمد بن یحیی، هر دو روایت کرده‏اند، از علی بن محمد بن سعد، از محمد بن مسلم، از ابوسلمه، از محمد بن سعید بن غزوان، از ابن‏ابی‏نجران، از محمد بن سنان، از ابوخدیجه که گفت: بر امام موسی‏کاظم علیه السلام داخل شدم؛ پس به من فرمود که: «خدای- تبارک و تعالی- مؤمن را به روحی تقویت کرده که در هر وقت که نیکی می‏کند و پرهیز می‏نماید، در نزد او حاضر است، و در هر وقت که گناه می‏کند و از حد درمی‏گذرد، از او پنهان است. و آن روح، با مؤمن است در زمانی که مؤمن نیکی می‏کند و از روی شادی می‏لرزد، و در زمانی که بدی از او سر می‏زند، در خاک فرو می‏رود. پس ای بندگان خدا! با اصلاح آوردن نفس‏های خویش، نعمت‏های آن جناب را رعایت کنید، تا یقین شما زیاد شود، و چیز نفیس گرانبهایی را نفع کنید. خدا رحمت کند مردی را که قصد کند که فعل خیر را به عمل آورد، پس آن را به عمل آورد، یا قصد کند که بدی را به عمل آورد، و از آن باز ایستد». بعد از آن فرمود که: «ما روح را تقویت می‏دهیم به طاعت کردن از برای خدا، و عمل نمودن از برای رضای او». «۱» __________________________________________________ (۱). و بنابر بعضی از نسخه‏های کافی، ما روح را زیاد یاد می‏کنیم؛ یعنی روح ایمان و نور آن.