الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۶۹

ابن محبوب عن مالك بن عطيه عن ابي حمزه عن ابي جعفر ع قال سمعته يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۲۵ از ابی حمزه، از امام باقر (ع)، گوید: شنیدمش که می‏فرمود: راستش این است که سالی کم بارانتر از سال دیگر نیست ولی خدا آن باران را هر جا خواهد ببارد، هر گاه مردمی نافرمانی خدا کنند، خداوند عز و جل آنچه باران برای آنها در آن سال مقدّر کرده، به مردمِ دیگر بر گرداند و به دشتها و دریاها و کوهها ببارد، راستی خدا هر آینه جُعَل را در سوراخش عذاب می‏کند عذاب می‏کند به واسطه دریغ کردن باران از زمینی که محل او است برای گناهان مردمی که در میان آنها است و به تحقیق خدا برای جُعَل راهی فراهم کرده است که از آن برود به محلّی دیگر جز محلّ معصیت کارها، گوید: سپس امام باقر (ع) فرمود: فَاعْتَبِرُوا یا أُولِی الْأَبْصارِ. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۳ ابو حمزه گوید: شنیدم امام باقر علیه السلام فرمود: هیچ سالی کم باران‏تر از سال دیگر نیست، ولی خدا باران را بجائی که خواهد میفرستد، چون مردمی مرتکب گناهان شوند، خدای عز و جل بارانی را که در آن سال برای آنها مقدر فرموده، از آنها بگرداند و بسوی بیابانها و دریاها و کوهها فرستد و همانا خدا جعل را در سوراخش عذاب کند، بوسیله نگهداشتن باران از زمینی که جعل در آنست. برای گناهان مردمی که در آنجا باشند، در صورتی که خدا برای جعل راهی در غیر محله گنهکاران قرار داده است سپس امام علیه السّلام فرمود: ای صاحبان بینش عبرت گیرید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۵۵ ابن‏محبوب، از مالک بن عطیّه، از ابوحمزه از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که می‏فرمود: «هیچ سالی بارانش از سال دیگر کمتر نیست، ولیکن خدا آن را می‏گذارد و می‏باراند، در هر جا که خواهد. به درستی که چون گروهی به معاصی عمل کنند، خدای عز و جل آن‏چه را که مقدّر فرموده بود از برای ایشان در آن سال از باران، از ایشان بگرداند به سوی غیر ایشان، و به سوی بیابان‏ها و دریاها و کوه‏ها. و به درستی که خدا عذاب می‏کند جُعَل؛ (یعنی سرگین غلطانک) را در سوراخ خود، به حبس کردن باران از آن زمینی که این جعل در محل آن است، به گناهان آنها که در نزد آن حاضر و در آن محل منزل دارند، و حال آنکه خدا از برایش راهی را قرار داده در مسلکی که غیر محلّ و منزل اهل معاصی است». راوی می‏گوید که: بعد از آن، حضرت باقر علیه السلام فرمود که: « «فَاعْتَبِرُوا یا أُولِی الْأَبْصارِ». «۱» __________________________________________________ (۱). حشر، ۲. و احتمال دارد که معنی این باشد که حضرت این آیه را خواند، و ترجمه آن گذشت. (مترجم)