حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الذُّنُوب
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن محمد بن الحسن بن شمون عن عبد الله بن عبد الرحمن الاصم عن مسمع بن عبد الملك عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ع :
إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيُحْبَسُ عَلَى ذَنْبٍ مِنْ ذُنُوبِهِ مِائَةَ عَامٍ وَ إِنَّهُ لَيَنْظُرُ إِلَى أَزْوَاجِهِ فِي اَلْجَنَّةِ يَتَنَعَّمْنَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۲۷
از امام صادق (ع)، که رسول خدا (ص) فرمود: راستی بنده بر گناه خود صد سال زندانی باشد و به چشمِ خود بیند که همسرانِ او در بهشت به نعمت اندرند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۴
رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: همانا بنده گاهی برای یکی از گناهانش صد سال (در قیامت) حبس شود، و همسران خود را بیند که در نعمت بهشت میخرامند (یعنی صد سال دیرتر از همسرانش ببهشت رود).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۵۷
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از سهل بن زیاد، از محمد بن حسن بن شمّون، از عبداللَّه بن عبدالرحمان بن اصم، از مسمع بن عبدالملک، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: به درستی که بنده در قیامت، صد سال بر گناهی از گناهان خویش محبوس و معطّل میشود، و به سوی زنان خویش که در بهشتاند نظر میکند که در ناز و نعمت میگذارنند».