الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۷۶

محمد بن يحيي و ابو علي الاشعري عن الحسين بن اسحاق عن علي بن مهزيار عن حماد بن عيسي عن ابي عمرو المدايني عن ابي عبد الله ع قال سمعته يقول كان ابي ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۲۷ از ابی عمرو مدائنی، گوید: شنیدم امام صادق (ع) می‏فرمود که: پدرم می‏فرمود: راستی خدا به طور حتم حکم فرموده است که نعمتی به بنده خود ندهد و آن را از وی بازگیرد تا آن بنده گناهی پدید آرد که سزاوار نقمت شود. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۵ امام صادق علیه السّلام فرمود: پدرم علیه السّلام میفرمود: خدا حکم قاطع و حتمی فرموده که نعمتی را که به بنده‏ئی مرحمت فرموده: از او باز نگیرد، مگر زمانی که بنده گناهی مرتکب شود که بسبب آن مستحق کیفر گردد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۵۷ محمد بن یحیی و ابوعلی اشعری، از حسین بن اسحاق، از علی بن مهزیار، از حمّاد بن عیسی، از ابوعمرو مدائنی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده‏اند که گفت:شنیدم از آن حضرت که می‏فرمود: «پدرم علیه السلام می‏فرمود که: خدای عز و جل حکم فرموده، حکمی واجب، که بر بنده خود به نعمتی انعام نفرماید. پس آن نعمت را از او برباید، تا آنکه آن بنده گناهی را پدید آورد که به سبب آن سزاوار سختی و عقوبت باشد».