حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الذُّنُوب
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن سنان عن سماعه قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :
مَا أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَى عَبْدٍ نِعْمَةً فَسَلَبَهَا إِيَّاهُ حَتَّى يُذْنِبَ ذَنْباً يَسْتَحِقُّ بِذَلِكَ اَلسَّلْبَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۲۹
از سماعه، گوید: شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: خدا نعمتی به بندهای ندهد که از او بگیرد تا گناهی کند که سزاوار گرفتن آن گردد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۶
سماعه گوید: شنیدم امام صادق علیه السّلام میفرمود: خدا نعمتی به بندهئی نداده که از او بگیرد جز آنکه گناهی کند که بدن سزاوار سلب نعمت شود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۶۱
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از سماعه روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود: «خدا نعمتی را بر بندهای انعام نفرموده که آن را از او ربوده باشد، مگر آنکه گناهی را مرتکب گردیده باشد، که به سبب آن سزاوار ربودن باشد».