→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۷۸

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الذُّنُوب‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن سنان عن سماعه قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :

مَا أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَى عَبْدٍ نِعْمَةً فَسَلَبَهَا إِيَّاهُ حَتَّى يُذْنِبَ ذَنْباً يَسْتَحِقُّ بِذَلِكَ اَلسَّلْبَ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۲۹ از سماعه، گوید: شنیدم امام صادق (ع) می‏فرمود: خدا نعمتی به بنده‏ای ندهد که از او بگیرد تا گناهی کند که سزاوار گرفتن آن گردد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۶ سماعه گوید: شنیدم امام صادق علیه السّلام میفرمود: خدا نعمتی به بنده‏ئی نداده که از او بگیرد جز آنکه گناهی کند که بدن سزاوار سلب نعمت شود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۶۱ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از سماعه روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که می‏فرمود: «خدا نعمتی را بر بنده‏ای انعام نفرموده که آن را از او ربوده باشد، مگر آنکه گناهی را مرتکب گردیده باشد، که به سبب آن سزاوار ربودن باشد».

راویان