حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْکَبَائِر
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن عبد الله بن مسكان عن محمد بن مسلم عن ابي عبد الله ع قال سمعته يقول :
اَلْكَبَائِرُ سَبْعٌ قَتْلُ اَلْمُؤْمِنِ مُتَعَمِّداً وَ قَذْفُ اَلْمُحْصَنَةِ وَ اَلْفِرَارُ مِنَ اَلزَّحْفِ وَ اَلتَّعَرُّبُ بَعْدَ اَلْهِجْرَةِ وَ أَكْلُ مَالِ اَلْيَتِيمِ ظُلْماً وَ أَكْلُ اَلرِّبَا بَعْدَ اَلْبَيِّنَةِ وَ كُلُّ مَا أَوْجَبَ اَللَّهُ عَلَيْهِ اَلنَّارَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۳۵
از محمد بن مسلم، گوید: از امام صادق (ع) شنیدم میفرمود: کبائر هفتند: ۱- قتل مؤمن به عمد ۲- متّهم کردن زن عفیفه به زنا ۳- گریختن از جبهه جهاد ۴- تعرّب پس از هجرت ۵- خوردن مال یتیم به ناحق ۶- خوردن ربا بعد از علم به حرمت آن ۷- هر خلافی که خدا آتش را بر آن، واجب و مقرّر کرده است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۹
محمد بن مسلم گوید: شنیدم امام صادق علیه السّلام میفرمود: کبائر هفت گناه است:
۱- کشتن مؤمن بعمد ۲- متهم ساختن زن پاکدامن. ۳- فرار از جهاد. ۴- تعرب بعد از هجرت ۵- خوردن مال یتیم بناحق. ۶- خوردن ربا بعد از دانستن (حرمت آن) ۷- هر چه خدا بر آن دوزخ را واجب کرده.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۶۷
علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از عبداللَّه بن مسکان، از محمد بن مسلم، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که میفرمود: «گناهان کبیره هفت است: کشتن مؤمن از روی عمد و قصد، و فحش گفتن به زن عفیفه، و گریختن از میان مجاهدین، و اعرابی و بادیهنشین شدن بعد از هجرت، و خوردن مال یتیم از روی ستم، و خوردن ربا بعد از حجّت روشن بر حرمت آن، و هر چه خدا آتش دوزخ را بر کردن آن واجب گردانیده باشد».