نکته‌های تفسیر نور

غيب، چند نوع است: نوعى از آن را خداوند به انبيا مى‌آموزد، «تِلْکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْکَ» «1» ولى نوعى ديگر نظير علم به زمان وقوع قيامت، مخصوص ذات مقدّس اوست. کلمه‌ى‌ «مَنْ» براى موجودات باشعور است، بنابراين چه بسا در آسمان‌ها علاوه بر فرشتگان موجودات باشعورى باشند که در قيامت همچون انسان‌ها مبعوث شوند. جمله‌ى‌ «بَلِ ادَّارَکَ عِلْمُهُمْ فِي الْآخِرَةِ» نظير جمله‌ «کَلَّا سَيَعْلَمُونَ ثُمَّ کَلَّا سَيَعْلَمُونَ» «2» است. کلمه‌ى‌ «ادَّارَکَ» از «تدارک» به معناى پيوستن و ملحق شدن اجزا مى‌باشد. يعنى مشرکان در دنيا گرفتار تشتّت فکرند، ولى در آخرت اطلاعات آنها بهم پيوسته و به علم مى‌رسند، البتّه ديگر چه سود! کلمه‌ «أَساطِيرُ» جمع «اسطوره» به‌معناى افسانه است. کافران به پيامبران تهمت مى‌زدند که آنچه درباره‌ى قيامت مى‌گوييد، مطالب بى‌اساسى است که براى سرگرمى بيان مى‌شود.