تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِيعاً فَإِمَّا يَأْتِيَنَّکُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ (38) بعد از آن خطاب به آدم و ذريه او فرمايد: قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمِيعاً: فرموديم ما فرود آئيد و انتقال يابيد از بهشت به زمين، فَإِمَّا يَأْتِيَنَّکُمْ مِنِّي هُدىً‌: پس چون بيايد شما را از جانب من هدايتى و حکمى و امرى و دلالتى و بيانى، از ارسال رسل و انزال کتب، فَمَنْ تَبِعَ هُدايَ‌: پس کسانى که پيروى کنند هدايت و حکم مرا به قبول و تفسير اثنا عشرى، ج‌1، ص: 125 عمل، فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ‌: پس هيچ ترسى نيست بر ايشان از وارد شدن مکاره و شدايد؛ چه ايشان از عذاب و عقاب ايمنند، وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌: و نه ايشان اندوهناک شوند از فوت مقاصد و مطالب از ايشان، زيرا به مرادات و مقاصد خود خواهند رسيد. تبصره: آيه شريفه دالّ است بر بطلان قول جبريه و اثبات مذهب حقه؛ زيرا تحقق و ثبوت هدايت منوط است به اينکه حق تعالى از جانب خود پيغمبر و کتابى فرستد، تا هدايت براى بندگان حاصل گردد و نظام معاش و معاد نوع بشر برقرار بماند. بنابراين پس از آمدن هدايت از جانب خدا، بندگان مختار باشند در قبول و ردّ؛ هر که به اختيار پيروى نمود مهتدى و رستگار شد، و هر که به سوء اختيار قبول ننمود کافر و هلاک گرديد. چنانچه نسبت به مؤمنين مهتدين فرمود هيچ خوف و حزنى براى آنها نباشد، و نسبت به معرضين کافرين مى‌فرمايد: