1- فروپاشى نظام هستى، مرگ انسانها و شروع قيامت، با ايجاد صدايى مهيب (دميده شدن در صور) صورت مىگيرد. «يُنْفَخُ فِي الصُّورِ»
2- در آسمانها موجودات زنده و مسئول وجود دارند و اين موجودات، حشر و قيامت نيز دارند. «مَنْ فِي السَّماواتِ- کُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ»
3- در قيامت همه از درون احساس کوچکى مىکنند. «داخِرِينَ»