1- اگر خداوند نخواهد، تشکيلات عريض و طويلى همچون دستگاه فرعون نيز از تأمين غذاى يک کودک عاجز مىماند. «حَرَّمْنا»
2- ابتدايىترين کارها مثل مکيدن نوزاد نيز با ارادهى الهى است و اگر او نخواهد، اتّفاق نخواهد افتاد. «حَرَّمْنا»
3- رضاع و سپردن نوزاد به دايه براى شيردادن، سابقهاى تاريخى و طولانى دارد.
«الْمَراضِعَ»
4- وقتى سر انسان متکبّر به سنگ خورد، راهنمايى و پيشنهاد ديگران، حتّى يک فرد ناشناس را نيز به راحتى مىپذيرد. «فَقالَتْ هَلْ أَدُلُّکُمْ»
5- پيشنهادات خود را در رابطه با چيزى که حساسيّت برانگيز است، به طور عادّى مطرح کنيم. «هَلْ أَدُلُّکُمْ»
6- در برابر دشمن بايد زيرک بود. (خواهر موسى، نامى از مادر به ميان نياورد و نگفت: «على امه»، بلکه آن را به صورت ناشناس ذکر کرد.) «عَلى أَهْلِ بَيْتٍ»
7- نيازمندىهاى نوزاد، منحصر در غذا نيست، بلکه او به خانواده و کانون محبّت نيز احتياج دارد؛ لذا خواهر موسى سخن از سرپرستى همهجانبه کرد، نه تنها
جلد 7 - صفحه 26
تغذيه. «يَکْفُلُونَهُ»
8- پيش نهادهاى خود را به گونهاى مطرح کنيم که مخاطب، آن را به نفع خود بداند. «يَکْفُلُونَهُ لَکُمْ»
9- کفالتى ارزشمند است که با خيرخواهى و محبّت همراه باشد. «يَکْفُلُونَهُ لَکُمْ وَ هُمْ لَهُ ناصِحُونَ»