1- افشاى اسرار از نشانههاى سستى و ضعف ايمان است. «لَتُبْدِي بِهِ لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى قَلْبِها»
2- آرامش دلها به دست خداست. «رَبَطْنا عَلى قَلْبِها»
3- از نشانههاى ايمان، آرامش خاطر ودل آرام است. رَبَطْنا ... لِتَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
4- آنچه در نظر الهى مهمّ است، ايمان است و زن و مرد تفاوتى ندارند. «لِتَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ» در صورتى که بايد مىفرمود: «مِنَ الْمُؤْمِناتِ»
5- زنان ودختران نيز بايد از تدبيرهاى لازم در مسائل اجتماعى برخوردار باشند.
«قالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّيهِ»
6- در امور حساسيّت برانگيز، کارها را به ديگران واگذار کنيم. «لِأُخْتِهِ» در ماجراى موسى عليه السلام حساسيّت بر روى مادر بيشتر بود و امکان داشت که مطلب افشا گردد.
7- توکّل به خدا به معناى بىتفاوتى در مسائل نيست. با اينکه مادر موسى زن باايمانى بود، ولى باز هم دخترش را براى تعقيب ماجرا فرستاد. «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ، قالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّيهِ»
8- در برخورد با نظامهاى طاغوتى و خفقانآور، تعقيب ومراقبت امرى ضرورى است. «قُصِّيهِ»
9- براى حفظ اسرار، عادّىسازى در رفتار يک امر لازم است. «عَنْ جُنُبٍ» (خواهرموسى از دور صندوق برادر را زير نظر داشت، تا اين مراقبت بسيار عادّى باشد وسبب حساسيّت وتحريک دشمن نشود.)
10- مؤمن، مأموريّت خود را به دور از توجّه دشمن به انجام مىرساند. «وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 25