تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ حَرَّمْنا عَلَيْهِ الْمَراضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقالَتْ هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلى أَهْلِ بَيْتٍ يَکْفُلُونَهُ لَکُمْ وَ هُمْ لَهُ ناصِحُونَ «12»
وَ حَرَّمْنا عَلَيْهِ الْمَراضِعَ: و حرام فرموديم بر موسى شير دهندگان را، مِنْ قَبْلُ: پيش از آمدن خواهر او، يعنى شير دهنده‌ها و شيردادنها يا پستانها را که محل شير است بر موسى حرام نموديم پيش از آمدن خواهر او و او را از آن باز داشتيم تا اعضاى او با شير اهل کفر تربيت نيابد. چون کلثوم دانست که آسيه براى دايه به غايت مضطرب است پيش آمد، فَقالَتْ هَلْ أَدُلُّکُمْ: پس گفت که آيا دلالت کنم شما را، عَلى أَهْلِ بَيْتٍ يَکْفُلُونَهُ لَکُمْ: بر اهل خانه‌اى که از روى
«1» بحار الانوار، ج 13، باب 2، روايت 9، ص 38 بنقل از کمال الدين.
«2» بحار الانوار، ج 13، باب 2، روايت 9، ص 38 بنقل از کمال الدين.
جلد 10 - صفحه 109
شفقت کفالت کنند اين کودک را براى شما، وَ هُمْ لَهُ ناصِحُونَ: و آن اهل بيت مر او را نيکو خواهان باشند و در شير دادن و تربيت او تقصير نکنند.
چون هامان وزير فرعون اين کلمه بشنيد گفت: اين زن را بگيريد که او مى‌داند اين فرزند از کيست و از کدام خانواده است. کلثوم دريافت، گفت: من بدين معنى گفتم که ايشان خير خواه فرعون باشند نه آن کودک. پس او را دلدارى داده گفتند: برو و آن کس را که گفتى بياور. کلثوم برفت و صورت حال با مادر گفته او را آورد، آسيه پرسيد: از چه طايفه هستى؟ گفت: از بنى اسرائيل. گفت:
برو که ما را به شما کارى نيست. زنان گفتند: ملاحظه کن که پستان را قبول مى‌کند يا خير. آسيه گفت: فرعون هرگز راضى نشود که طفل از بنى اسرائيل و دايه هم از آنها باشد. چون موسى را در دامنش گذاشتند پستان را قبول نمود، آسيه بى‌تاب شده دويد طرف فرعون که دايه يافتم، پرسيد از چه طايفه؟ گفت: از بنى اسرائيل. فرعون امتناع، آسيه اصرار، خداوند قلب او را محبت انداخته تا قبول نمود، وعده الهى منجّز شد.