اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَرَدَدناه‌ُ إِلي أُمِّه‌ِ کَي تَقَرَّ عَينُها وَ لا تَحزَن‌َ وَ لِتَعلَم‌َ أَن‌َّ وَعدَ اللّه‌ِ حَق‌ٌّ وَ لکِن‌َّ أَکثَرَهُم لا يَعلَمُون‌َ «13»
پس برگردانيديم او را بسوي مادرش تا اينکه چشمش روشن شود و محزون نباشد و بداند که وعده الهي حق است و لو اکثر آنها نميدانند حقّيت وعده‌هاي خدا را.
اينکه وعده اولي خداوند بود که فرمود:
إِنّا رَادُّوه‌ُ إِلَيک‌ِ و انتظار وعده ثانوي داشت که فرمود:
وَ جاعِلُوه‌ُ مِن‌َ المُرسَلِين‌َ و حضرت موسي در دستگاه فرعون عظمتي پيدا کرد و بر مراکب فرعون سوار ميشد و باطراف گردش ميکرد و دائما نزد مادرش و خواهرش ميرفت بعنوان مادر رضاعي و خواهر رضاعي بآنها احسان ميکرد تا بحد رشد و کمال رسيد که ميفرمايد: