پیام‌های تفسیر نور

1- در دعا، خداوند را با کلمه مبارکه‌ى‌ «رَبِّ» بخوانيم. «قالَ رَبِّ» 2- هر چند کار خلاف، عمدى نباشد ولى نبايد از آثار طبيعى و وضعى آن غافل بود. «ظَلَمْتُ نَفْسِي» (حضرت موسى به قصد نجات يک مؤمن وارد صحنه شد و ناخواسته مرتکب قتل گرديد و در واقع گناهکار به حساب نمى‌آمد؛ امّا اين عمل، کار او را دشوار کرد و اين يک آفت بود.) 3- افراد صالح حتّى در برابر کجى‌هاى غير عمدى نيز بلافاصله استغفار مى‌کنند و از تبعات آن دورى مى‌گزينند. «فَاغْفِرْ لِي» (حضرت موسى با استغفار خود چند چيز را از خداوند درخواست کرد، هم محو آثار اجتماعى کار خود را، هم برطرف شدن نگرانى از آينده را و هم دفع‌ «1». مريم، 51. «2». ص، 82- 83. جلد 7 - صفحه 31 توطئه‌هاى انتقام جويانه‌ى فرعونيان را.) 4- دعاى انبيا مستجاب است. «فَغَفَرَ لَهُ»