اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ رَب‌ِّ بِما أَنعَمت‌َ عَلَي‌َّ فَلَن أَکُون‌َ ظَهِيراً لِلمُجرِمِين‌َ «17»
موسي عرض کرد پروردگار من بسبب اينکه انعام فرمودي بمن از مغفرت و رحمت پس نميباشم هرگز پشت از براي مجرمين.
از اينکه آيه استفاده ميشود که همراهي و اعانت کفار و مشرکين و ظلمه و فساق و فجار جائز نيست زيرا تمام اينها مصداق مجرم هستند و مخصوصا در اخبار بسيار مذمت از اعانت ظالم شده حتي دارد
«لا تعنهم علي بناء مسجد»
و دارد
«من اعان ظالما سلطه اللّه عليه»
و فرداي قيامت، ندا ميکنند
«اينکه الظلمة اينکه اعوان الظلمة اينکه اشباه الظلمة فيضرب لهم سرادق من النار حتي يفرق النّاس من الحساب»
و نيز دارد ميفرمايد
«و عزتي و جلالي لا يجوزني ظلم ظالم».
قال‌َ رَب‌ِّ بِما أَنعَمت‌َ عَلَي‌َّ از مغفرت و عفو از اينکه جمله استفاده ميشود مقام نبوت موسي که باو وحي رسيد که «فَغَفَرَ لَه‌ُ» و الا از کجا ميدانست که مشمول مغفرت الهي شده.
فَلَن أَکُون‌َ لن براي نفي تأييد است يعني هرگز نميباشم.
ظَهِيراً لِلمُجرِمِين‌َ. مطلقا.