اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَأَصبَح‌َ فِي المَدِينَةِ خائِفاً يَتَرَقَّب‌ُ فَإِذَا الَّذِي استَنصَرَه‌ُ بِالأَمس‌ِ يَستَصرِخُه‌ُ قال‌َ لَه‌ُ مُوسي إِنَّک‌َ لَغَوِي‌ٌّ مُبِين‌ٌ «18»
پس صبح کرد در مدينه در حالي که خائف بود که فرعونيان او را دستگير کنند و بازاء قتل قبطي او را بقتل رسانند و انتظار ميکشيد که بکجا امر
جلد 14 - صفحه 217
منجر ميشود پس ناگاه آن اسرائيلي که ديروز پناه بموسي آورد با يک نفر قبطي ديگر گلاويز شد و طلب نصرت کرد و پناه برد حضرت موسي باو فرمود هر آينه تو در غوايت افتاده‌اي نبايد با اينکه تسلط قبطيان بر اسرائيليان هر روز يک فسادي ايجاد کني غوايت آشکارا.
فَأَصبَح‌َ فِي المَدِينَةِ شب را بروز آورد خبر رسيد بفرعون که يک نفر قبطي بدست يکي از اسرائيلي‌ها کشته شده درباريان فرعون در مقام برآمدند که او را پيدا کنند لذا حضرت موسي، خائِفاً يَتَرَقَّب‌ُ بود کجا برود نه ميتوانست نزد فرعون برود او را بقتل رسانند چنانچه در چند آيه بعد عرض کرد قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي قَتَلت‌ُ مِنهُم نَفساً فَأَخاف‌ُ أَن يَقتُلُون‌ِ (آيه 33) با اينکه حالت خوف برخورد کرد.
فَإِذَا الَّذِي استَنصَرَه‌ُ بِالأَمس‌ِ بهمان اسرائيلي که روز قبل او را نجات داد و دشمن او را کشت آن اسرائيلي قوت قلبي پيدا کرده بود و تصور ميکرد که موسي چون در نظر فرعون محترم است و او را بفرزندي اتخاذ کرده.
يَستَصرِخُه‌ُ طلب فريادرسي کرد که با يک قبطي ديگر گلاويز شده بودند موسي اينکه قبطي را هم ميکشد و اينکه دشمن دين را هم از بين ميبرد.
قال‌َ لَه‌ُ مُوسي حضرت موسي بآن اسرائيلي فرمود:
إِنَّک‌َ لَغَوِي‌ٌّ مُبِين‌ٌ در يک همچه موقعي که بني اسرائيل اسير فرعونيان و قبطيان هستند نبايد با آنها ستيزگي کرد بهانه بدست ميآورند و دمار از روزگار بني اسرائيل برميدارند لذا در شريعت اسلام تقيه واجب شد حتي از حضرت صادق است فرمود:
«التقية ديني و دين آبائي»
حتي در خبر است
«من لا تقية له لا دين له»
حتي در مورد تقيه عمل بر خلاف تقيه باطل است اينکه جهال که شجاعت بخرج ميدهند در مسجد الحرام مهر ميگذارند يا کارهاي ديگر نماز آنها باطل است يا يک حرف ميزنند و خود و جماعتي را بزحمت مياندازند.