تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً يَتَرَقَّبُ قالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ «21»
فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً: پس بيرون آمد موسى در هماندم که از حزبيل آن سخن را شنيد، و خارج شد از شهر مصر در حالتى که ترسناک بود بر نفس خود بىزاد و راحله و رفيق، يَتَرَقَّبُ: انتظار مىبرد که کسى از پى او درآيد و او را بگيرد، به طرف مدين که سه روز راه فاصله بود روانه شد. قالَ رَبِّ نَجِّنِي: گفت اى پروردگار من، نجات فرما مرا و برهان، مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ: از گروه ستمکاران، يعنى فرعون و کسان او، و مرا در حفظ خود نگهدار تا از ايشان کسى به من نرسد و ضرر نرساند. در موضح نقل نموده که جبرئيل بر حضرت موسى نازل و گفت:
حکم الهى چنين است که به شهر مدين توجه نمائى، پس او را به سر راه آورد «1».