تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ جاءَ رَجُلٌ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ يَسْعى قالَ يا مُوسى إِنَّ الْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِکَ لِيَقْتُلُوکَ فَاخْرُجْ إِنِّي لَکَ مِنَ النَّاصِحِينَ «20»
وَ جاءَ رَجُلٌ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ: و آمد مردى که حزبيل يا شمعون باشد از منتهاى شهر، يعنى از بارگاه فرعون که بر کنار شهر بود، يَسْعى: که شتاب مى‌کرد تا زود به موسى رسد و او را مخبّر سازد تا آنکه فرار نمايد از ايشان. چون نزد موسى عليه السّلام رسيد: قالَ يا مُوسى: گفت اى موسى، إِنَّ الْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِکَ: بدرستى که اشراف قوم که امراء و مقربان درگاه فرعونند، مشاورت کنند و تدبير انگيزند به تو، لِيَقْتُلُوکَ: براى اينکه بکشند تو را به عوض قبطى مقتول؛ فَاخْرُجْ إِنِّي لَکَ مِنَ النَّاصِحِينَ: پس بيرون رو از اين شهر، بدرستى که من از براى تو از نيکو خواهانم و مهربان.
علامه مجلسى (رحمه اللّه) روايت نموده که حزبيل، خزانه دار فرعون بود، و او است مؤمن آل فرعون که ششصد سال ايمان خود را کتمان مى‌کرد «1» و به موسى خبر داد که اشراف قوم فرعون مشورت مى‌کنند که تو را بکشند، پس بيرون برو از اين شهر که من از خير خواهان تو هستم.
«1» حياة القلوب، ج 1 ص باب 13 فصل 13 ص 243 و نيز تفسير نور الثقلين ج 4، ص 119.
جلد 10 - صفحه 119