اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَلَمّا أَتاها نُودِي‌َ مِن شاطِئ‌ِ الوادِ الأَيمَن‌ِ فِي البُقعَةِ المُبارَکَةِ مِن‌َ الشَّجَرَةِ أَن يا مُوسي إِنِّي أَنَا اللّه‌ُ رَب‌ُّ العالَمِين‌َ (30)
پس چون آمد موسي بطرف طور ندايي شنيد از طرف شاطئ وادي ايمن در بقعه مبارکه از درخت اينکه اي موسي محقق من خدا هستم پروردگار عالمين.
فَلَمّا أَتاها نزديک آتش آمد گفتند آتش رو باو آورد موسي عقب رفت آتش برگشت بجاي خود باز موسي رو باو شد آتش باز رو باو آورد تا سه مرتبه.
نُودِي‌َ ندايي شنيد.
مِن شاطِئ‌ِ الوادِ الأَيمَن‌ِ از حضرت صادق (ع) است فرمود شاطئ شط فرات است و وادي ايمن يعني طرف راست و بعضي گفتند طرف راست شط که طرف چپ موسي ميشود و بعضي بعکس طرف راست موسي که طرف چپ شط باشد و وادي بيابانيست که آب از بالا سراشيب ميشود بر او چنانچه ميفرمايد أَنزَل‌َ مِن‌َ السَّماءِ ماءً فَسالَت أَودِيَةٌ بِقَدَرِها فَاحتَمَل‌َ السَّيل‌ُ زَبَداً رابِياً (رعد آيه 17).
فِي البُقعَةِ المُبارَکَةِ از إبن قولويه در کامل الزياره از حضرت صادق (ع) روايت
جلد 14 - صفحه 230
کرده که فرمود بقعه مبارکه زمين کربلا است و تعبير بمبارکه براي اينست که در بردارد جسد شريفه ابي عبد اللّه را چنانچه از حضرت سجاد است
«طوبي لارض تضمنت جسدک الشريف»
و بقعه قطعه زمين است و در خبر است که زمين کربلا قطعه‌اي از زمين بهشت است و هر که در زمين کربلا مدفون شد چون در قيامت خطاب ميرسد که اينکه قطعه را بجاي خود برگردانيد ميبرند در بهشت و چون مدفونين در اينکه ارض مقدسه سر از قبر بيرون آورند خود را در بهشت مشاهده ميکنند خطاب ميرسد بملائکه که مقداري از اينکه زمين کم شده عرض ميکنند شيعيان بردند جوف کفن خود گذاردند خطاب ميرسد آنها را هم بياوريد.
مِن‌َ الشَّجَرَةِ أَن يا مُوسي إِنِّي أَنَا اللّه‌ُ رَب‌ُّ العالَمِين‌َ خداوند ايجاد کلام کرد در شجره که يکي از اسماء الهيه متکلم است يعني خلق ميکند کلام را و چون کلام امر عرضيست بايد در يک محلي ايجاد شود در هوا يا در عرش يا در شجره چنانچه قرآن مجيد کلام حق است و هم چنين احاديث قدسيه نه اينکه خدا آمده باشد در درخت چنانچه مجسمه گفتند،